Het Visigotische volk

Overzicht van Visigotische campagnes in de tijd van Alaric I.

……De Visigoten waren een tak van de gotische volkeren die op hun beurt weer tot de Oost-Germaanse volkeren behoorden. De Visigoten kwamen voort uit eerdere gotische groepen (mogelijk van de Tervingi) die vanaf 376 het Romeinse Rijk waren binnengedrongen en in 378 de Romeinen hadden verslagen in de slag om Adrianople.

Ga naar:

Visigotisch koninkrijk en de Visigotische provincies in Hispania, 700 jaar na Christus.

……De Visigoten vielen het Italiaanse schiereiland binnen onder het bevel van Alarik I en plunderden Rome in 410. Ze vestigden zich in Zuid-Gallië als federatie van het Romeinse Rijk. Na de nederlaag tegen de Franken in Vouillé in 507, vestigden ze zich in Hispanië waar ze het machtsvacuüm -dat was ontstaan na de val van het West-Romeinse Rijk– opvulde, en in feite en rechtens samenleefde met de Hispano-Romeinse bevolking. Oorspronkelijk leefden ze samen met de Byzantijnen die de regio’s van Cartaginense bezetten, en bij de Sueben  (ook wel Swaben genoemd) die hun koninkrijk hadden gesticht in het oude Gallaecia waarvan Braga de hoofdstad was; en de Basken in de Pyreneese deel. In de loop der jaren verjaagden ze echter de machthebbers van deze volken op het schiereiland zodat hun koninkrijk het hele schiereiland en Septimania besloeg, of beperkten ze in ieder geval de macht van deze volken, die soms door de Franken worden betwist. Gezien de gebruikelijke geschillen over de opvolging, werden ze verslagen door de Arabieren in de slag om Guadalete in het jaar 711 en hun koninkrijk werd onderworpen aan het bloeiende Umayyad-kalifaat dat naar het noorden oprukte met nauwelijks enige tegenstand tegen Tours.

Tervingis en Greutungis


Gutthiuda, het grondgebied van de Tervingische confederatie van de Donau in de vierde eeuw.

……De verdeling van de Goten werd voor het eerst bevestigd in 291, waar de Tervingi worden genoemd. Deze eerste vermelding vond plaats in een eerbetoon aan keizer Maximianus (285-305), uitgesproken in het jaar 291 of kort daarna (of mogelijk uitgesproken in Trier op 20 april 292) en traditioneel toegeschreven aan Claudius Mamertino, die zegt dat de “tervingi, een andere Goths-divisie” (Tervingi pars o.a. Gothorum) zich bij de Taifali heeft gevoegd om de Vandalen en de Gepiden aan te vallen. De term “Vandalen” kan verkeerd zijn en eigenlijk verwijzen naar de “Victohali”, omdat de historicus Eutropius rond het jaar 360 vertelt dat Dacia toen bewoond werd door de Taifali, Victohali en Tervingi.

Koning van de Ostrogoten, van Italië en van de Visigoten

……Hedendaagse verwijzingen naar gotische stammen gebruikten de termen Vesi, Ostrogoten, Tervingi en Greuthungi. De meeste geleerden hebben geconcludeerd dat de termen Vesi en Tervingi beide werden gebruikt om te verwijzen naar een bepaalde stam, terwijl de termen Ostrogothi en Greuthungi werden gebruikt om te verwijzen naar een andere stam. Herwig Wolfram geeft aan dat de belangrijkste bronnen de namen van de volkeren niet mengen: deze noemen aan de ene kant het paar Tervingios-Greutungos en aan de andere kant het paar Vesi-Ostrogodos en niet in een andere combinatie, hoewel de vier namen af en toe als Gruthungi, Austrogothi, Tervingi, Visi worden vermeld. Volgens Herwig Wolfram zijn, in de Notitia Dignitatum, de Vesi gelijkgesteld aan de Tervingi in een verwijzing naar de jaren 388-391; dit is niet echt duidelijk in deze Notitia. Er is een groot wetenschappelijk debat gaande over de identificatie van de Vesi met de Tervingi en de Greutungos met de Ostrogoten. Dat de Tervingi de Visigoten en de Greutungs de Ostrogoten waren, wordt ook aangegeven door Jordanes dat de Visigoten van Alarik I tot Alarik II identificeerde als de erfgenamen van de 4e-eeuwse Tervische rechter Athanarik; en de Ostrogoten van Theodorik de Grote tot Theodahad als de erfgenamen van de Griekse koning Ermanarik. Deze interpretatie is echter niet algemeen, ook al wordt ze op grote schaal verspreid onder de huidige wetenschappers.

……Voor Wolfram is er een continuïteit tussen Tervingis en Visigoten, en tussen Greutungis en Ostrogoten. De gotische nederlagen in de tijd van Claudius Gothicus en Aurelianus zouden de Goten hebben doen splijten. Ten oosten van de Dnjestr bleven de Greutungis over en in de Beneden-Donau vormden de Tervingis, samen met andere volkeren zoals de Taifalen of de Sarmaten, een confederatie van volkeren onder leiding van een rechter, Athanarik. Uit deze confederatie van volkeren zouden de Visigoten voortkomen. Voor Heather daarentegen werd de verdeling van de Goten veroorzaakt door de invasie van de Hunnen: de Visigoten zouden het resultaat zijn van een mengeling van Tervingis en Grieken, en aanhangers van Radagaiso, die zich aan het einde van de 4e-eeuw ten zuiden van de Donau vestigden, terwijl de Ostrogoten het resultaat zouden zijn van de krachtenbundeling tussen Theodorik II en Theodorik de Grote in de late 5e-eeuw. Roger Collins vind dat de Visigotische identiteit is ontstaan uit de Gotische oorlog (376-382) toen een groep Tervingi, Greutungi en andere “barbaarse” contingenten een federaal leger ten oosten van de Balkan vormden dat zich niet in de Romeinse samenleving aanpasten en daarom niet alleen als Tervingi kon worden erkend.

De Gotische oorlog

……Wolfram geeft aan dat “Vesi” en “Ostrogothi” de termen waren die elke stam zou gebruiken om zichzelf te beschrijven, de Vesi waren de goede, en de Ostrogoten waren de goten van de rijzende zon; terwijl “Tervingi” en “Greutungi” geografische identificatoren waren waarmee de ene stam de andere stam zou omschrijven, wat zou verklaren waarom deze laatste termen niet langer werden gebruikt na 400, toen de goten zich verplaatsten na de invallen van de Hunnen.

……De term Visigoot is een 6e-eeuwse uitvinding. Cassiodorus, een Romein in dienst van koning Theodorik de Grote, vond de term “Visigothi” uit om te corresponderen met die van “Ostrogothi”, dus, terwijl hij dacht dat de laatste term Oriëntaalse Goten betekende, werd er een term bedacht om West-Goten aan te duiden. De term Visigoten werd, in hun diplomatieke betrekkingen met Italië in de 7e-eeuw, ook in het Visigotische koninkrijk gebruikt.

De Geschiedenis


.

Gotische invasies van het Romeinse Rijk in 267-269.

…..Gedurende de 3e-eeuw vielen de Greuntungi en Tervingi volkeren herhaaldelijk het Romeinse Imperium binnen. Met als hoogtepunten de invallen in 251 tegen Moesië en Thracië, in 258 – 259 langs de kust van de Zwarte Zee, de Zee van Marmara (Propóntide) en de eilanden van de Egeïsche ZeeEfezeAthene en andere punten, in 269 vielen ze ook Kreta, Cyprus en Thessaloniki binnen. Tussen 270 en 273 trok de Romeinse keizer Aurelianus zich terug uit Dacia (een Romeinse Provincie), de noordelijke regio van de Donau, en begonnen de Tervingis, rond het jaar 300, het gebied als huurlingen, in dienst van de Romeinen, te bezetten (ook wel foederatie genoemd).

……Het binnendringen van het Romeinse Rijk

……Rond het jaar 370 werden de Greuntungis geregeerd door koning genaamd Ermanarik, de eerste historische koning van de dynastie van de Amalos, die in 375 de confrontatie met de Hunnen, onder leiding van Balamber, moest aangaan. Ermanarik, die al oud was, raakte ernstig gewond bij een aanval en pleegde zelfmoord voor een dreigende nederlaag. Vitimiro de opvolger van Ermanarik, mislukte in zijn  poging om zich tegen de Hunnen te verzetten en werd zelf ook gedood, zodat de Greuntungis door de Hunnen werden onderworpen.

.

De schat genaamd “Gallina con pollitos de oro” (Kip met gouden kuikens), ontdekt in Pietroasele, Roemenië, toegekend aan de Visigoten.

…..Maar de Tervingis onder het bevel van Alavivus en Fritigern, die allen bij elkaar ongeveer tweehonderdduizend mensen telden, verzamelden zich op de noordelijke oever van de Donau. Ze vroegen het Romeinse Rijk, waartegen ze een paar jaar eerder hadden gevochten, hen toe te laten tot hun grondgebied en hun land ter beschikking te stellen om zich daar te vestigen. De groep mocht zich vestigen op de zuidelijke oever van de Donau en de Balkan (Thracië en Moesië). Maar de uitbuiting waaraan ze door keizerlijke ambtenaren en Romeinse militaire leiders werden onderworpen, schepte een onhoudbare situatie. Fritigern en andere grote Visigotische landeigenaren diende klachten in, waarop de Romeinse generaal Lucipino, Fritigern, tijdens een banket, probeerde te vermoorden. De poging mislukte en niet Fritigern, maar Lucipino werd vermoord. Fritigern en de Visigoten kwamen in opstand (377) in Marcianopolis (Neder-Moesië, nu Veliki Preslav) en versloegen de keizerlijke strijdkrachten in de slag om Adrianopolis (9 augustus 378), waarbij keizer Flavius Julius Valens stierf. Zijn opvolger, Theodosius I (beter bekend als Theodosius de Grote), sloot, na enige tijd tegen hen gestreden te hebben, vrede met de Tervingis (381), maar daarvoor moest hij hen wel meer zekerheid in het Rijk verschaffen en hen een meer belangrijke rol in het leger geven.

……De Visigoten verkregen een opmerkelijke deelname aan de burgeroorlogen van 388 (tegen Magnus Maximus) en 394 (tegen de heidense Flavius Eugenius). Toen Theodosius I stierf (17 januari 395), werd zijn rijk verdeeld: het Oosten ging naar zijn zoon Arcadius en het Westen werd toegewezen aan zijn tweede zoon, Honorius, die nog maar 11 jaar oud was, zodat Theodosius generaal Flavius Stylicho, hoofd van zijn leger, als regent aanstelde was. De Visigoten werden geregeerd door Alarik I, aan wie Jordanes aangaf dat hij tot het geslacht van de Balthi behoorde, als een middel om hun prestige te verhogen. Alarik viel Constantinopel aan en verwoestte Griekenland (395 en 396). Generaal Stylicho slaagde erin hen uit Griekenland te verdrijven, maar de keizer, bang voor de macht van de generaal, benoemde Alarik tot gouverneur van Illyrië, waardoor hij vijf jaar vrede bereikte (396 tot 401).

Alaric I in Athene, de eerste die over alle Visigoten regeert en een belangrijke tegenstander van het Romeinse Rijk. Fotografische reproductie uit 1894 van een schilderij van Ludwig Thiersch.

……Galla Placidia, geboren in 391 en dochter van Theodosius was van jongs af aan getrouwd met een zoon van Stylicho, toen de Visigoten onder leiding van Alarik het jaar 401 in het noorden van Italië binnendrongen. Stylicho, werd geëxecuteerd tijdens de opstanden van het jaar 406 en Gala’s verloving was daarmee van de baan. Alarik dirigeerde zijn legers naar Rome en stelden Priscus Attalus aan als heerser van Rome. Hij kon Honorius niet onderwerpen, maar was wel in staat om in augustus 410 Rome binnen te dringen alwaar zijn leger de stad plunderde (dat vrij normaal was in die periode), ook Galla Placidia  was een belangrijkste onderdeel van deze buit. Vervolgens trok hij naar het zuiden om Sicilië te bezetten, met de bedoeling om Afrika, het belangrijkste Romeinse bevoorradingscentrum, te veroveren en te controleren. Hij stierf kort na een poging om de Middellandse Zee over te steken en zijn opvolger, Ataúlfo (Athaulf), verwierp deze poging en keerde terug naar het noorden, maar om een overeenkomst te sluiten met Honorius, om hem te dienen, trouwde hij met zijn gevangene Gala Placidia in Narbonne, in het jaar 414.

……De plundering van Rome

Ataulfo, zwager van Alarik, welke hij opvolgde als koning van de Visigoten. (Dit is één van de vele stanbeelden van koningen die te zien zijn op het Plaza de Oriente en in het Parque de Retiro.)

……In 401 marcheerde Alaric tegen Rome, maar werd verslagen bij Pollentia (6 april 402) en vervolgens in Verona. Waarschijnlijk onderhandelde Stylicho met Alarik of hij hem zou helpen tegen andere barbaren zoals Radegast, en er wordt aangenomen dat hem de bevestiging werd aangeboden als Magister Militum en gouverneur van Illyrië, met grenzen die in strijd waren met de territoriale aanspraken van het Oosten. De Romeinse nationalistische partij, wellicht in gang gezet door de regering van Constantinopel, beschuldigde Stylicho van de voorbereiding van de overdracht van het Rijk aan Alarik en vormde een complot. Er brak een troepenopstand uit die Stylicho dwong zijn toevlucht te zoeken in een kerk. Op het moment dat hij de kerk verliet, nadat hem door Olympus was beloofd dat hij zijn leven zou redden als hij zou vertrekken, werd hij vermoord (22 augustus 408). Alarik keerde terug naar Italië en kreeg nieuwe concessies van Honorius die zich in Ravenna had gevestigd, maar toen de Visigoten zich eenmaal hadden teruggetrokken, hield Honorius zich niet aan zijn beloften. De Visigoten marcheerden naar Rome en steunden de proclamatie van een usurpator genaamd Priscus Attalus (409), die van Ionische afkomst was en waarschijnlijk aanhanger van het Arianisme was. Hij was ook degene die Alarik de titel van Magister Militum gaf.

……Maar Attalus weigerde of kon zijn beloften niet nakomen en de Visigotische koning keerde terug naar Rome om deze te belegeren. Voor het eerst in haar geschiedenis, sinds de Gallische invasie, valt Rome voor een buitenlandse koning. Nadat Rome door Alarik was ingenomen, werd de usurpator (24 augustus 410 augustus) afgezet en plunderden zijn mannen drie dagen lang de Eeuwige Stad, waarna ze haar in de steek lieten en Attalus en Galla Placidia, de zus van Honorius, meenamen. Vanuit Rome gingen ze naar het zuiden, waar ze Campanië, Apulië en Calabrië verwoestten. Alarik stierf op de plaats van Cosenza (410) en werd opgevolgd door zijn zwager Ataúlfo. Deze stemde met Honorius in om uit Italië te vertrekken, in ruil voor, en met toestemming van de regering, de Gallische gebieden die aan de controle van Rome ontsnapt waren, omdat ze zich aan Constantijn hadden onderworpen, te veroveren. De val van Rome was een harde klap voor de Romeinse wereld van die tijd, omdat men dacht dat de Eeuwige Stad onneembaar was.

……De vestiging in Gallië

Walia, koning van de Visigoten in Spanje.

……De Visigoten, onder leiding van Ataúlfo, verlieten Italië (412). In ruil voor land en vrede, gingen ze naar het centrum en het zuiden van Gallië. Nog later gingen ze ook naar het noorden van HispaniaAtaúlfo’s lange en complexe strijd om het zuiden van Gallië te domineren heeft hem enkele jaren (411 tot 414) gekost. In 414 trouwde koning Ataúlfo, die na een alliantie met Honorius en Magister Militum Constantius III opnieuw op eigen houtje gehandeld had, met Galla Placidia, de zus van Honorius die door Alarik was ontvoerd. Constancio werd naar het gebied gestuurd en de Visigoten werden verslagen in NarbonneConstancio slaagde erin Ataúlfo af te leiden naar Hispania (waardoor hij Zuid-Gallië kon behouden), waardoor de Visigoten in 415 Tarraconense binnenvielen.

Koninkrijk Toulouse rond het jaar 500 (het beeld is niet exact, maar het is goed vergelijkbaar).

……In datzelfde jaar werd Ataúlfo in Barcelona vermoord. Walia, zijn opvolger, probeerde zijn volk naar Afrika te leiden, maar een storm verpestte zijn bedoelingen. De Visigoten, voortdurend in strijd leverend en geen echte vaste plek bezaten, hadden een gebrek aan voedsel. Ze stelden een alliantie voor aan de Romeinen, zodat zij, in naam van de Romeinen, de Sueben, de Alanen en de Vandalen, waaronder de Asdingen, die de provincie Hispania (behalve Tarraconense) bezetten, zouden bestrijden. Tussen neus en lippen door zouden ze ook Galla Placidia weer inleveren. In ruil daarvoor zou Honorio voedselvoorraden aan de Visigoten leveren. De Visigoten maakten een einde aan de Silingos (ook horend tot de Vandalen) van Bética en de Alanen van Lusitania, waarna Honorio wederom van plan veranderde en de Visigoten in 418 opnieuw in Gallië plaatsten.

……Het Visigotisch Koninkrijk

Het Visigotisch Koninkrijk van Tolosa

……In 418, op grond van een pact, vestigden ze zich in de Romeinse provincie Gallia Aquitania in het zuiden van Gallië en slaagden ze erin een koninkrijk, met Toulouse als hoofdstad, te stichten.

Bekering van Recaredo I van Arianisme tot katholicisme, door de schilder Muñoz Degrain.

……Ze grijpen in als bondgenoten van het Romeinse Rijk om andere stammen in Hispania te onderwerpen en in 451 nemen ze deel aan de nederlaag van de Hunnen in de slag om de Catalaunische velden.

Visigotische koningen (Chindasvinto, Recesvinto en Égica) volgens de Codex Vigilano.

……Het hoogtepunt van de Visigotische macht werd bereikt tijdens het bewind van Eurico (466-484), die de verovering van Spanje voltooide, met uitzondering van Gallaecia (tot 585 in handen van de Sueben, het jaar waarin Leovigildo het veroverde).

……In 507 werd Alarico II (Alarik II) in slag om Vouillé verslagen door de Franken van Clovis I en verloor al zijn bezittingen ten noorden van de Pyreneeën, behalve Septimania of Gallia Narbonensis (van de Gallo-Romeinse bevolking). Deze provincie, in die tijd van vitaal belang voor de handel, bleef tot het einde toe in de macht van het Visigotisch Koninkrijk Hispanië. De steden Narbonne en Toledo (de hoofdstad van Hispanië) vormden de belangrijkste centra van de Visigotische politiek.

Het Visigotisch Koninkrijk van Toledo

……Het Visigotische koninkrijk veroverde het Iberisch schiereiland in 415 tijdens de overgang van de Oudheid naar de Middeleeuwen.

Wamba die afstand doet van de kroon.

……Zij kwamen in 427 onder leiding van Teodorico I het schiereiland binnen met de taak om andere Germaanse volkeren te onderwerpen in ruil voor land. De Sueben werden in Galleacia in het nauw gedreven, de Alanen werden uitgeroeid en de Vandalen werden gedwongen naar Afrika te verhuizen.

……Na een periode van Ostrogotische overheersing, herstelde Amalrico de onafhankelijkheid van het koninkrijk en vestigde de hoofdstad in Narbonne, totdat de Franken Narbonne binnenvielen en hij naar Barcelona vluchtten. Later werd Toledo de nieuwe Visigotische hoofdstad van Hispania.

……Onder het bewind van Atanagildo vestigden de Byzantijnen zich in de Levante, en werden pas verdreven na het bewind van Suintila in 625. Tijdens het bewind van Leovigildo wordt de Visigotische staat geconsolideerd waarin het Suebenrijk is opgenomen. Zijn opvolger Recaredo bekeerde zich tot het katholicisme en onder zijn bewind vond de Derde Concilie van Toledo plaats.

Votiefkroon van Koning Recesvinto. Een votiefkroon is een offer in de vorm van een kroon , normaal gesproken uitgevoerd in edele metalen en vaak versierd met juwelen. We zien ze vooral in de vroege middeleeuwen, ze hebben een speciale vorm, ontworpen om aan kettingen te worden opgehangen boven een altaar.

……Koning Recesvinto legde (rond 654) de Visigotische wet op, die zowel de Goten als de Romeinen gemeen hebben, en die tot dan toe onder verschillende wetboeken geleefd hadden (zie Germaanse wetten). De concilies van Toledo werden de belangrijkste kracht van de Visigotische staat als gevolg van de verzwakking van de monarchie.

……Met Leovigildo vond de territoriale eenwording van het Iberisch schiereiland plaats, waardoor huwelijken met Hispano-Romanen mogelijk werden. De religieuze eenwording, zoals eerder vermeld, vond plaats onder Recaredo. Het Arianisme werd verlaten en het koninkrijk werd officieel bekeerd tot het katholicisme, waarbij de vervreemding tot de kerk van Rome (gunstig voor Byzantium, als erfgenaam van het Romeinse Rijk) begon. Vanaf dat moment werden de etnologische verschillen tussen de Goten en de Spaans-Romeinen opgelost en werden verschillende gotische gebruiken losgelaten. Met Recesvinto vond de wetgevende eenheid plaats onder één wetboek, het Liber Iudiciorum.

……Aan het einde van de 7e-eeuw is er een voortdurende interne strijd om de macht tussen twee grote takken van de adel en de geestelijkheid. Bovendien bracht de sociale en economische crisis het Visigotische koninkrijk in een grensverleggende situatie van controle. Koning Wamba, de opvolger van Recesvinto, vocht tegen de Basken in het noorden van het schiereiland toen er een nieuwe opstand ontstond in de Septimania en hoewel hij erin slaagde deze te sussen, werd hij onder vreemde omstandigheden afgezet. Tijdens de regeerperiodes van Egica en Witiza werd de strijd steeds algemener. Toen de laatste koning, Rodrigo, de troon bereikte, deden zijn rivalen een beroep op de Noord-Afrikaanse moslimleider Táriq Ibn Ziyad, die met zijn overwinning (711) in de slag om Guadalete, vlakbij Medina Sidonia, de verovering van het koninkrijk begon. Tussen 716 en 725 veroveren de moslims de Septimania, de laatste Visigotische provincie, waardoor een einde kwam aan het Visigotische Koninkrijk en de islamitische periode in de geschiedenis van Spanje werd ingeluid.

Naar boven

{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=es|titel=Pueblo visigodo| oldid=118162862| datum=20190826| laatst bijgewerkt2010826}}

La Banda sonora de una vida

Just another WordPress.com site

QUE BONITO ES VIAJAR

Un blog de mis viajes y los de mis amigos.

CAZUELA DE BARRO

Just another WordPress.com weblog

MONTSE ANTARES BLOG CINEMA

BANDAS SONORAS.. SOUNDTRACKS.. Y MÁS

De kwintencirkel

Blog van Pieter Simons

Abel Cuevas

Posters & Illustrations

%d bloggers liken dit: