De chronologie van de koninkrijken op het Iberisch schiereiland

 

Koningen en koninkrijken van het Iberisch schiereiland

410 – heden

Voortgang van de Iberische Koninkrijken, waaronder die van Pamplona/Navarra gedurende de Reconquista.

……De chronologische opeenvolgingslijst van de koninkrijken op het Iberisch schiereiland van oude, middeleeuwse, moderne en hedendaagse politieke eenheden, geregeerd door vorsten, die, in de geschiedschrijving, vaak de naam van het ‘rijk’ krijgen toegevoegd, voor hun specifieke naam, en dat deze heersers, in de geschiedenis van Spanje, vaak op verschillende wijze met hun titels van soevereiniteit pronkten. De identificatie van Spanje met het Iberisch schiereiland is een omstreden kwestie, zo worden ook de termen Hispania en Iberia gelijkwaardig gebruikt in de literatuur.

Ga naar:

 

……Veel van de pre-romaanse volkeren op het Iberisch schiereiland houden er een bepaalde staatsvorm op na, meestal met een koningsfiguur, al dan niet door erfopvolging, een ‘primus inter pares (eerste onder gelijke) of een leidende krijgsman gekozen voor de gelegenheid. De Griekse bronnen geven naam aan mythische koningen van Tartessos, de Romeinen daarentegen citeren een aantal volkeren die generiek toehoren aan Iberiers, Kelten en Kelt-Iberische en daarmee bovendien een naam geven die langdurig standhoud.

……De opname van het Iberisch schiereiland in het Carthaagse Rijk en onmiddellijk daarna in het Romeinse Rijk (Tweede Punische  Oorlog 2e eeuw v. C.). Maakte het politiek bestuurbaar  door de bestuurlijke Romeinse provincies in te voeren.

Germaanse Koninkrijken
Visigotische koningen
Swabische koningen
Al-Andalusische Monarchieën
Emiraten van Córdoba
Kalifaten van Córdoba
Taifa koninkrijken
Sultans van Granada
Christelijke Koninkrijken van de Middeleeuwen
-Westelijke kernen:
Koningen van Asturias
Koningen van León
Koningen van Galicia
(Graven van Castilla)
Koningen van Castilla
Graven en koningen van Portugal
-Oostelijke kernen:
Koningen van Navarra (en Pamplona)
Koningen van Viguera
Graven en koningen van Aragón van Aragón
Graven van Barcelona
Graven van Urgel
Koningen van Mallorca
Koningen van Valencia
Monarchieën van de Moderne tijd
Koningen van Spanje

……De Germaanse invasie van de 5e eeuw vernietigd het Imperium en verdeeld het schiereiland in verschillende Germaanse koninkrijken (het Zwabische koninkrijk van Braga en het Visigotische koninkrijk van Toledo), terwijl de gebieden in het zuiden en oosten van het schiereiland werden bezet door het Recuperatio Imperii of Renovatio imperii (Herstel Mogendheid). Dit was een militaire programma door de oosterse Romeinse keizer Justinianus I was ontworpen met het oog op het herwinnen van de gebieden die vroeger deel hadden uitgemaakt van het Romeinse Rijk, en deze nu onder de macht van het Byzantijnse Rijk te stellen.

……De islamitische invasie van Spanje van de 8ste eeuw leidde tot een opdeling van het schiereiland in het islamitisch Spanje (al-Ándalus, een term die ook gelijkwaardig is aan die van ‘Spanje’, ‘Hispania’, ‘Iberia’ of ‘Iberisch schiereiland’) en de Spaans middeleeuwse christelijke koninkrijken ofwel hispano-cristianos voortgekomen uit de kernen van christelijk verzet in het noorden, die, na een seculier proces, genaamd Reconquista, uiteindelijk het hele schiereiland weten te heroveren in 1492. In de acht eeuwen dat er werd gestreden om de suprematie van het schiereiland waren de politieke formaties van beide partijen zeer veranderlijk, zowel onder moslims (emiraat en kalifaat van Cordobataifa koninkrijken, integratie in de rijken van de Almoravide en Almohaden, Nazari koninkrijk van Granada) als onder de christenen. Het koninkrijk van Asturias werd het koninkrijk van León, de graafschappen van Portugal en Castilla werden gescheiden, het koninkrijk van Pamplona werd het koninkrijk van Navarra, met Sancho III ‘el Mayor’ (begin 11e eeuw) die Castilla controleerde (inclusief, hoewel kortstondig, León) en de graafschappen van Aragón, Sobrarbe en Ribagorza.  De verdeling van dit geheel onder zijn erfgenamen (dynastie Jimena) was de aanleiding tot betere koninkrijken op een later moment, Aragón en Castilla, die samengevoegd zouden worden met het graafschap van Barcelona en aan León. De groei, die zich voordoet na het van kracht worden van het verdrag van Tudilén (1151) drijft het koninkrijk Navarra en het graafschap van Urgel in het nauw. Navarra bleef onafhankelijk tot 1512 en Urgel tot 1413.

……De term ‘Het Spanje van de vijf koninkrijken’, bedacht door Ramón Menéndez Pidal, is een passende beschrijving van van de politieke situatie in de Late Middeleeuwen, de kronen van Castilla en van Aragón, het koninkrijk Portugal en Navarra en het emiraat van Granada.

……De ‘Monarquia Hispánica’ werd ingesteld na het samengaan van de Katholieke Koningen (Reyes Católicos, 1492), de verovering van Granada (Conquista de Granada) en Navarra (1512) en de erfenis van Carlos I (In Nederland, Karel V, 1516) die hij weer overdroeg aan Felipe II (1556) de zogenaamde Habsburgers van Madrid. Over een periode van zestig jaar (1580-1640) maakte het koninkrijk Portugal deel uit van het Spaanse Rijk. De ommekeer van het Habsburgse model van autoritaire monarchie naar een het model van absolute monarchie van de Bourbons kwam met de dynastieke verandering van 1700 en de Spaanse Successieoorlog. Met de overdracht van Gibraltar in het Verdrag van Utrecht (1713) trad het Verenigd Koninkrijk toe aan de andere drie monarchieën met soevereiniteit op een deel van het Schiereiland (Spanje, Portugal en Frankrijk, wiens koning het co-vorstendom uitoefent samen met de Bisschop van Urgel).

……Wat betreft de hedendaagse geschiedenis van Spanje hebben de Bourbons constant geregeerd behalve in de periodes van de Onafhankelijkheidsoorlog (1808 – 1814), de Democratische Presidentiële periode (1868 – 1874), en tijdens de Tweede Spaanse Republiek en het Franco-regime (1931 – 1975). In Portugal bezet de Braganza dynastie de troon vanaf 1640 tot de laatste koning werd afgezet in 1910. De Portugese grondwet van 1976 definieert Portugal als soevereine Republiek (art. 1). De Spaanse grondwet van 1978 bepaald dat: De politieke vorm van de Spaanse staat, is die van een parlementaire monarchie (art. 2), die bepaalt dat, de Koning het hoofd van de staat is (art. 56.1). Zijn titel staat als volgt omschreven (art. 56.2): Zijn titel is Koning van Spanje en hij mag andere titels behorende aan de Kroon gebruiken.

 

De titels van de soevereiniteit


……De Germaanse volkeren adopteerde de Romeinse titel Rex (omdat de Romeinse keizers het vermeden om de juridische fictie te handhaven om overwicht te houden over de republikeinse instellingen), terwijl de functiebenaming van hun maximale leiderschap, kuningaz (koning) was, in hun taal. De leiders van al-Ándalus gebruiken titels als: wali, emir, kalief of sultan waarbij verschillende benamingen nuances van burgerlijke en religieuze betekenis hebben.

……Het gebruik van de één of andere titel van soevereiniteit door de heersers van de middeleeuwse christelijke gebieden hangt af van de historische omstandigheden. In eerste instantie gebruiken alleen de heersers van Asturias de titel koning. In de meer oostelijk gelegen Karolingische gebieden baseren de heersers hun legitimiteit meer op de gebruikelijke titel van graaf (Pamplona, Aragón, Sobrarbe, Ribagorza en de Catalanen). De onafhankelijke bestuurders van de onafhankelijke gebieden van het koninkrijk León gebruikte dezelfde titels (Castilla en Portugal). De stap naar de titel van Koning hing af van wat zij zelf verkozen, soms werd deze nog gelegitimeerd door pauselijke interventie. Sommige koningen probeerden een keizerlijke titel te verkrijgen. Alfonso VII de León, Imperator tolius Hispaniae, deze titel werd ook gebruikt door enkele van zijn voorgangers, maar hij was de enige die erkenning van buitenaf kreeg en ceremonieel gekroond werd in 1135. En Alfonso X ‘el Sabio’, in die periode, streefde er vergeefs naar Keizer te worden van het Heilige Romeinse Rijk (dat bestond van 962 – 1806). Het is niet duidelijk of Sancho III ‘el Mayor’ een munt liet slaan met de titel ‘Imperator’ erop, maar wel staat vast dat enkele documenten hem vernoemen als Rex Ibericus en Rege Navarriae Hispaniarum.

……De naam koningen van Spanje, wordt informeel voor het eerst gegeven aan de Katholieke Koningen (Reyes Católicos), doordat hun dochter Juana I de Castilla trouwt met Philips de Schone (Felipe I de Castilla) ontstaat er het verband met het Huis van Habsburg. De officiele manier van betitelen toen, was een opeenstapeling van titels: Ik Carlos (of Felipe) door de genade Gods, Koning van Castilla, León, Aragón, de twee Sicilies, van Jeruzalem, van Navarra, van Granada, Toledo, Valencia, Galicia, Mallorca, Menorca, Sevilla, van Sardinië, van Cordoba, Corsica, Murcia, van Jaén, van Algarve, Algeciras, Gibraltar, de Canarische Eilanden, van Indië en Amerika, de eilanden Terrafirme de Continente Oceánico, aartshertog van Oostenrijk, Hertog van Bourgondië, Brabant van Anthene en Neopatria en van Milaan, graaf van Absburg, Vlaanderen, Tirol en Barcelona, Heer van Biskaje en Molina, etc.

…….Het schild van Spanje heeft in loop van de geschiedenis vele koninkrijken vertegenwoordigd.

……De volgorde van het nummer maakt het onderscheidt van koningen die dezelfde naam delen, dat begint bij de Astur-leonesa dynastie, die zich beschouwen als de legitieme erfgenamen van de Visigoten, die sinds de 13e eeuw zijn verbonden met de Spaanse tak van de zogenaamde Kroon van Castilla. Bij het verlaten van Martín I ‘el Humano’ zonder directe afstammeling van het Huis van Aragón (de Kroon van Aragón, vormt zich door de samenkomst van de Koninkrijk van Aragón met het graafschap van Barcelona in 1137,  waarbij na deze verbinding, later, nog verschillende graafschappen uit de omgeving zich aansloten). Dit is een tak van de Castiliaanse dynastie van het Huis van Trastámara die regeerde over de oostelijke koninkrijken van het schiereiland (Compromis van Caspe, 1412), maar niet altijd onder dezelfde persoon (verschillende leden van de Koninklijke Familie scheiden en herenigen de koninkrijken). Dat Fernando en Isabel (los Reyes Catolica) met elkaar trouwde wilde niet onmiddellijk zeggen dat de twee koninkrijken verbonden waren, omdat Fernando koning bleef van Aragón tot de dood van Isabel, en zelfs toen Felipe  ‘el Hermoso’ (Filips de Schone), echtgenoot van hun dochter Juana I de Castilla (Juana la Loca), koningin van Castilla (alleen al het feit dat het tweede huwelijk van Fernando, met Germana de Foix, hem geen kinderen verschafte voorkwam dat de twee kronen voorgoed gescheiden bleven). Carlos de Habsburgo (Karel V bij ons in Nederland), zoon van Juana en Felipe (Filips de Schone) regeerde terwijl zijn moeder nog leefde, zij stierf pas een jaar voordat Carlos afstand deed van de twee Spaanse koninkrijken aan zijn zoon Felipe II. Op het moment dat zij regeerden, was de nummering van de ‘Felipes’  altijd minder in de koninkrijken van Aragón en dat van Portugal alwaar Felipe ‘el Hermoso’ de Castilla (Felipe II, werd in andere koninkrijken Felipe I, II, III  of IV genoemd). Met de naam Carlos was er geen probleem. Maar met de naam Fernando ‘el Catolico’, was de 1ste in Navarra, de 2e in Aragón, Valencia, Mallorca en Barcelona, 3e en Sicilla en 5e van Castilla y León. De volgende Fernando, in de 18e eeuw, wordt Fernando VI de España zonder onderscheid van de al die andere koninkrijken.

……In beginsel was de Asturische monarchie, net als die van de Visigoten, niet erfelijk geregeld maar verliep via verkiezingen door de edelen, dat later ten gunste van de koningshuizen veranderd in een erfelijke opvolging van kinderen of familieleden van de voorafgaande koning. Daarom stamt de huidige Spaanse Monarchie rechtstreeks af van Bermudo I, en niet van Don Pelayo want die lijn eindigde met zijn achterkleinzoon Alfonso II ‘el Casto’. De lijn met Bermudo is verbonden met diverse onderbrekingen en vertakkingen om de monarchie te herstellen, met als laatste voorbeeld het herstel met de monarchie na het regime van Franco naar Juan Carlos I in 1975. Zo is de monarchie van Spanje op één na, dat van Japan is nog ouder, de oudste in de hele wereld.

 

Mythologische koningen van Tartessos


……Tartessos is de Griekse naam voor de oude handelsstad voorbij de zuilen van Hercules, en vermoedelijk aan de monding van de Guadalquivir lag.

Schema : Namen van koningen die door Griekse bronnen worden vernoemd.

Dynastieën Namen van koningen refererend aan de Griekse bronnen
Eerste  – Gerión
Norax
Tweede  – Herakles (Hércules)
Hispalo
Hispan
Derde  – Gárgoris
Habis (regelmatigvernoemd als Habidis)
Vierde  – Argantonio tot 670 v. C. – 55 v. C.

 

Iberische, Keltische en Keltiberische koningen


……Het staat vast dat er koningen waren onder de Pre-Romeinse volkeren (dwz, stamhoofden, koningen met een klein volk, vaak in dienst van de Romeinen, als legerleider of personen met macht en/of invloed waaraan een hogere rang werd toegeschreven). Sommige namen verwijzen naar klassieke bronnen (zoals, Corocotta) of later (als, Gausón) waarvan niet meer precies achterhaald kan worden wat het nou precies betekende. In deze tabel worden alleen de grote etnisch-geografische groepen chronologisch weergegeven, op basis van data welke te weerleggen is, meer dan de periode waarin geregeerd werd, of een zekere handeling plaatsvond of relatie met heeft een van de Romeinse campagnes.

Turdetanos Oretanos Bastetanos Celtiberos, Carpetanos, Vetones, Arévacos, Vacceos en andere volkeren uit het centrum van het schiereiland Ilergetes, Edetanos, Ausetanos, Lacetanos en andere volkeren uit het oosten van het schiereiland Lusitanos en andere volkeren uit het westen van het schiereiland Cántabros, Astures en andere volkeren uit het noorden van het schiereiland
Istolacio,
237 – 231 v. C.


Indortes,231 v. C.


Istolacio,
237 – 231 v. C.


Chalbo,
216 v. C.


Attenes,
206 v. C.


Culcas,
206 – 191 v. C.


Luxinio,
197 v.C.


Coribilo,
192 v. C.


Indo,
50 – 45 v. C.

Orisos,
de stichtende koning of patriarch.


Orisón,
229 v. C.


Mucro,
¿200 v. C.?


Cerdubeles,
206 – 196 v. C.


Himilce, prinses in Cástulo, getrouwd met Aníbal Barca.

Alucio, Prins, 209 v. C.


Orsua, 206 v. C.


Corbis, 206 v .C. Koning van Numacia.(Arévacos).

Koning Tagus. 221 v. C.


Vismaro en Meniacapto, waarvan Tito Livio schrijft: “twee voorname Gallische stamhoofden” (etiam duo insignes reguli Gallorum, Uismaro et Moeniacapto)”, die vielen in de strijd in Airingis (Jaén) tijdens de 2e Punische Oorlog, 216 v. C. Eigenlijk behoorde Vismaro tot een oude Celtiberian groep, die leefde in het gebied van de bovenloop van de Duero (Arévaco), en Meniacapto Kelt-Iberisch.


Allucio, ¿200 v. C.?


Hilerno, koning van de Carpetanos, Vacceos, Vetones en Celtiberos. 193 v.C.


Thurro, 179 v. C.


Olíndico, 170 v. C.


Magavárico, koning van Sekaisa (Segeda). 154 v. C.


Caciro, koning van Sekaisa (Segada). 154 v. C.


Karos, koning van de Arévacos. 153 v. C.


Liteno, koning van Numancia, 152 v. C.


Ambón, koning van de Sekaisa (Segada). ¿150 v. C.?


Caro de Segada


Avaros, (leider van Numacia).


Megara, (leider van Numacia).


Leukón,  koning van Numacia. ¿150 v. C.?


Retógenes el Caraunio, leider van Numacia ¿133 v. C.?

Indibil en
Mandonio,
de 1ste koning van de Ilergetes en de 2e van de Ausetani, waarschijnlijk verwant. Na de nederlaag van Carthago leidden beiden een anti-Romeinse opstand in 206 v. C. maar dat mislukte.


Amusico, prins
van de Ausetani. 218 v. C.


Edecón, Leider van de Edetanos. 209 v. C.


Andobales, koning van de Lacetones. 218 – 201 v. C.


Bilistages, vorst van de Ilergetes. 195 v. C.

Punico, versloeg de Romeinse praetors Maulio en Calpurnio (met medewerking van de Vetones).


Kaisaros of Césaro, versloeg de praetor Lucio Mumio, 154 v. C.


Cauceno, opvolger van Césaro. Veroverde Coistorgis en doorkruiste el Estrecho, vocht in Afrika, waar hij werd verslagen door Lucio Mummio. 153 v. C.


Viriato, opvolger van Cauceno. 139 v. C.


Táutulo, opvolger van Viriato, werd verslagen.

Laro,
218 – 201 v. C.


Corocotta,
¿26 v. C.?


Gausón,
¿29 -26 v. C.?

 

pre-Romeinse volkeren

Geo-talige gebieden die de pre-Romeinse volkeren identificeren,

Carthaagse en Romeinse heersers


  • Amilcar Barca (in Turdetania en Bastetania) – 238 v. C. – 228 v. C.
  • Asdrúbal el Bello (in Turdetania en Bastetania) – 228 v. C. – 221 v. C.
  • Anibal Barca (in Turdetania, Bastetania, Oretania, Edetania en Ilergetes) – 221 v. C. – 201 v. C.
  • Romeinse Leiders van Hispania, gedurende de Republikeinse periode (Proconsuls, Consuls, Magistraten en Propraetors).

 

Germaanse koningen


 

Vandalen Visigoten Sueben
Gunderico (409 – 428) Ataúlfo (410 – 415) Hermerico (409 – 438)
In 409 tekende hij een Foedus met Rome waarmee hij zich vestigde in Galaecia. Hij vormde het om tot het eerste regnum (koninkrijk) van Europa met een dergelijke naam, onder de titel rex (koning).
Sigerico (415)
Walia (415 – 418)
Genserico (428 – 429)
In 429 stak hij de Straat van Gibraltarover en vestigde zich in Noord-Afrika.
Teodorico I (418 – 415) Requila (438 – 448)
 

 

 

Turismundo (451 – 453) Requilario (448 – 456) Bekeerde zich tot het katholicisme in 449.
Teodorico II(453 – 466) 1ˢᵗᵉ divisie van het Zwabische koninkrijk:
~ Frantán (456 – 457)
~ Agiulfo (456 – 457)
Hereniging:
Maldras (457 – 459)
Eurico (466 – 484) 2ᵉ divisie van het Zwabische koninkrijk:
~ Fruit (459 – 463)
~ Requimundo (459 – 463)
~ Remismundo (459 – 469)
Hereniging:
Remismundo (463 – 469)
Bekeerde zich tot het Arianisme in het jaar 465.
AlaricoII (484 -507) Duistere periode:
Teodemundo (¿?) (469 – 550)
Gesaleico (507 – 510)
Amalarico (510 – 531)
Teudis (531 – 548)
Teudiselo (548 -549)
Agila I (549 – 551)
Atanagildo (551 – 567) Karriarico (550 – 559)
Bekeerde zich tot het katholicisme in het jaar 550.
Liuva I (567 -572) Teodomiro (559 – 570)
1ˢᵗᵉ Raad van Braga (561)
Miro (570 – 583)
2ᵉ Raad van Braga (572)
Leovigildo (572 – 586) Eborico (583 – 584)
Ook wel Eurico genoemd.
Andeca (584 – 585)
In 585 werd het Zwabische koninkrijk definitief veroverd door de Visigoten.
Recaredo I (586 – 601)  

Politieke ruimtes Hispania 5e eeuw

Politieke ruimtes in het midden van de 6e eeuw. Het Zwabische koninkrijk werd later, door Leovigildo veroverd en toegevoegd aan het Visigotische koninkrijk. Het Cantabrissche deel (in het groen, met de dubbelzinnige naam “Basken”, wordt in werkelijkheid bewoond door Asturians, Cantabriërs en Basken) onderhoud een zeer elastische relatie met het koninkrijk van Toledo, dat nodig is om militaire campagnes te realiseren (stichting van de stad Victoriacum door Leovigildo).

Liuva II (601 – 603)
Witerico (603 – 610)
Gundemaro (610 – 612)
Sisebuto (612 – 621)
Recaredo II (621)
Suintila (621 – 631)
Sisenando(631 – 636)
Chintila (636 – 639)
Tulga (639 – 642)
Chindasvinto (642 – 653)
Recesvinto (653 – 672)
Wamba (672 – 680)
Ervigio (680 – 687)
Égica (687 – 700)
Witiza (700 – 710)
Rodrigo (710 – 711)
Agila II (710 – 714) Verzet zich tegen Rodrigo en regeert over Tarraconense en Septimania
Ardón (714 – 720) Hij volgt Agila II op. Hij verzet zich tegen de moslims en regeert over Septimania pas vanaf 725.

 

Al-Ándalus


 

Leiders afhankelijk van Damascus
Musa ibn Nusair (712 – 714)  

 

 

Emiraat van Córdoba tot 814.

Politieke ruimtes tot 814. Het emiraat van Córdoba domineert bijna het gehele schiereiland met uitzondering van het koninkrijk Asturias (beschermd door de brede lege (vacuüm) zone van de Meseta del Duero en de Pyreneeën van het Karolingische rijk gevormd door de Spaanse Mark (Marca Hispánica.

Abd al Aziz ibn Musa (714 – 716)
Ayyub Habib al-Lajimi (716)
al-Hurr ibn al-Rahman al-Thaqafi (716 – 719
al-Sahm ibn Malik al-Jawlani (719 – 721)
Abd al-Rahman ibn Abd Allah al-Gafiqi (721) 1ˢᵗᵉ keer
Anbasa ibn Suhaym al Kalbi (721 – 726)
Udhra ibn Abd Allah al-Fihri (726)
Yahya ibn Salama al-Kalbi (726 – 728)
Hudhaifa ibn al-Ahwas al-Qaysi (728)
Uthman ibn Abi Nis’a al-Jath’ami (728 729)
al-Haytham ibn Ubayd al-Kilaba (729 – 730)
Muhammad ibn Abd Allah al Ashchai (730)
Abd al-Rahman ibn Abd Allah al-Gafiqi (730 – 732) 2ᵉ keer
Abd al-Malik ibn Qatan al Fihri (732 -734) 1ˢᵗᵉ keer
Uqba ibn al-Hachchach al Saluli (734 – 741)
Abd al-Malik ibn Qatan al-Fihri (741) 2ᵉ keer
Balch Ibn Bishr al-Qushayri (741 – 742)
THa’laba ibn Salama al-Amili (742)
Abu-I-Jattar al-Husam ibn Dirar al-Kalbi (742 – 745)
Thuwaba ibn Salama al Chudhami (745 – 746)
Yusuf ibn Abd al-Rahman al Fihri (746 -756)

 

Het onafhankelijke emiraat van Córdoba
(756 – 912)
Abd al-Rahman (756 – 788) Overlevende van het bloedbad van de Omajjaden, door het nieuwe Kalifaat van de Abbasiden (die Bagdad tot de nieuwe hoofdstad van het kalifaat maakte), vinden hun toevlucht in Córdoba, waardoor al-Ándalus een onafhankelijke staat wordt en zij hun eigen dynastie stichten.
Hisham I (788 – 796)
Al-Hakam I (796 – 822)
Abd al-Rahman II (833 – 852)
Muhammad I (852 -886)
al Mundhir I (886 – 888)
Abd Allah I (888 – 912)

 

Kalifaat van Córdoba (912 – 1009)
Abd al Rahman III (Emir van 912, en uitgeroepen tot kalief in 928, gestorven in 961).
al Hakam II (961 – 976)
Hisham II (976 – 1009) 1ˢᵗᵉ keer (zie ook Almanzor, regeerde tussen 1000 – 1009).

 

Theoretische kaliefen gedurende de fitna
 (periode met veel opstanden, het begin van de ondergang)
Muhammad II (1009)

Hispañia rond 1030.

Politieke ruimtes rond 1030. Sancho III ‘el Mayor’ oefende zijn overwicht uit op het koninkrijk León (hoewel hij het niet formeel opnam in zijn koninkrijk Navarra) en over de vele Taifa-koninkrijken waarin het islamitische Spanje was verdeeld, zij moesten allen ‘paria´s’ betalen aan Sancho III de Navarra. Aragón, Sobrarbe en Ribagorza behoorden tot het koninkrijk Pamplona (respectievelijk van 970 tot 1015 en 1018) en de rest van de Karolingische marca´s, de zogenaamde Catalaanse provincies waren in praktijk al onafhankelijk van het Frankische koninkrijk, hoewel ze in theorie de band van vazalage behielden.

Suleyman I (1009) 1ˢᵗᵉ keer
Hisham II (1009 – 1013) 2ᵉ keer
Ali ibn Hamud al-Nasir (1016 – 1018) (dynastie Hammudi)
Abd al-Rahman IV (1018) (restauratie van de Omeya dynastie)
al-Qasim al-Mamun (1018 – 1021) 1ˢᵗᵉ keer (restauratie van de Hammudi dynastie)
Yahya al-Muhtal (1021 – 1023) 1ˢᵗᵉ keer
al-Qasim al-Mamun (1023)) 2ᵉ keer
Abd al-Rahman V (1023 – 1024) (2ᵉ restauratie van de Omeya dynastie)
Muhammad III (1024 – 1025)
Yahya al-Muhtal (1025 – 1026) 2ᵉ keer (2ᵉ restauratie van de Hammudi dynastie, interregnum tussen 1026 en 1027)
Hisham III (1027 – 1031) (3ᵉ restauratie van de Omeya-dynastie). In 1031 wordt hij afgezet (Republiek Córdoba)

 

Taifa koninkrijken en Noord-Afrikaanse rijken  
Eerste emiraten van Taifas (1009 – 1106)

Spanje rond 1210

Politieke ruimtes rond het jaar 1210. Vanaf de laat 11e eeuw tot de slag om Las Navas de Tolosa (1212) heerst er een wankel evenwicht tussen de christenen en de moslims, die verdeeld zijn in Taifa´s of verenigd door de Noord-Afrikaanse rijken van Almoraviden en Almohaden.

Yusuf ibn Tasufin (1062 – 1106) (begin van het Almoravid-sultanaat)
Ali ibn Yusuf ibn Tasufin (1106 – 1143)
Tashfin ibn Ali ibn Yusuf ibn Tasufin (1143 – 1145)
Ibrahim ibn Tasufin ibn Ali (1145)
Ishaq ibn Ali ibn Yusuf ibn Tasufin (1145 – 1147)
Tweede emiraten van Taifas (1142 – 1170)
Ibn Tumart (1125 – 1130) (Start van het kalifaat van de Almohade)
Abd al-Mumin (1130 – 1163) (arriveert op het schiereiland in 1145)
Abu Yaqub Yusuf I (1163 – 1184)
Abu Yaqub Yusuf al-Mansur (1184 – 1199)
Muhammad an-Nasir (1199 – 1213)
Yusuf Il al-Mustansir (1213 – 1224)
Abd al-Wahid I al-Majlu (1224)
Abd Allah al-Adil (1224 – 1227) (breuk van het kalifaat na zijn dood
Yahya al-Mutasim (1227 – 1236) (zoon van al-Adil)
Idris I al-Mamun (1227 – 1232) (broer van al-Adil)
Abd al- Wahid II ar-Rashid (1232 – 1242) (hereniging van het kalifaat in 1236)
Ali Abu-I-Hasan as Said (1242 – 1248)
Abu Hafs Umar al-Murtada (1248 – 1266)
Idris II (abu Dabus) (1266 – 1269)
Derde Emiraten van Taifas (1226 – 1238)

 

Sultanaat, emiraat of Koninkrijk Granada
Mohammed I, al-Hamar ‘el Rojo’ (1238 – 1273)

Spanje rond 1360

Politieke ruimtes rond 1360. Na de grote veroveringen van de 13e eeuw, bleef Granada meer dan twee eeuwen lang het laatste moslimgebied. Het wordt beschreven als het “Spanje met de vijf koninkrijken.

Muhammad II (1273 – 1302)
Muhammad III (1302 – 1309)
Nasr (1309 – 1314)
Ismail I (1314 – 1325)
Muhammad IV (1325 – 1333)
Yusuf I (1333 – 1354)
Muhammad V (1354 – 1359) 1ˢᵗᵉ keer
Ismail II (1359 1360)
Muhammad VI (1360 – 1362)
Muhammad V (1362 – 1391) 2ᵉ keer
Yusuf II (1391 – 1392)
Muhammad VII (1392 – 1408)
Yusuf III (1408 – 1417)
Muhammad VIII (1417 – 1419) 1ˢᵗᵉ keer
Muhammad IX (1419 – 1427) 1ˢᵗᵉ keer
Muhammad VIII (1427 – 1429) 2ᵉ keer
Muhammad IX (1429 – 1431) 2ᵉ keer
Yusuf IV (1431 – 1432)
Muhammad IX (1432 – 1445) 3ᵉ keer
Muhammad X (1445) 1ˢᵗᵉ keer
Yusuf V (1445 – 1446)  1ˢᵗᵉ keer
Muhammad X (1446 – 1447)  2ᵉ keer
Muhammad IX (1447 – 1453) 4ᵉ keer
Muhammad XI (1453 – 1454)
Sad (Ciriza) (1454 – 1462) 1ˢᵗᵉ keer
Yusuf V (1462) 2ᵉ keer
Sad (Ciriza) (1462 – 1482) 2ᵉ keer
Abu-I-Hassan (Muley Hacén) (1464 – 1482) 1ˢᵗᵉ keer
Muhammad XII (Boabdil el Chico) (1482 – 1483)  1ˢᵗᵉ keer
Abu-I-Hassan (Muley Hacén) (1483 – 1485) 2ᵉ keer
Muhammad XIII, el Zagal (1485 – 1486)
Muhammad XII (Boabdil el Chico) (1482 – 1483)  2ᵉ keer

 

 

Christelijke koninkrijken gedurende de Reconquista


……De volgende tabel bevat de koninkrijken voortgekomen uit de christelijke kernen van Noord-Spanje. Men moet begrijpen dat naarmate de reconquista zich richting het zuiden voortzette, de christelijke koninkrijken, vanaf de valleien van de Taag en de Ebro ( in het noordelijke deel van het grondgebied bevond zich geen enkele politieke moslim entiteit meer) alle opgenomen moslim koninkrijken werden kerstende (christianiseerde), tot uiteindelijk ook het laatste koninkrijk van Granada werd heroverd.

 

Koninkrijk van Navarra Koninkrijk van Aragón Koninkrijk van Castilla Koninkrijk van León Koninkrijk van Asturias Koninkrijk van Galicia
Aanvankelijk was dit het graafschap van Pamplona (onderdeel van het Karolingische Keizerrijk) en daarna het Koninkrijk Pamplona. De naam Koninkrijk van Nájera werd ook gebruikt. Ook was er korte tijd sprake van het koninkrijk van Viguera. Aanvankelijk was het het graafschap onderdeel van het Karolingische Keizerrijk. De andere centrale en oostelijke kernen in de Pyreneeën hadden de statuus van graafschap (het graafschap van Sobrarbe, Ribagorza, Pallars, Urgel, Barcelona (waaromheen de Catalaanse graafschappen verenigd waren)) en allen werden later (op verschillende tijden) verenigd in de Kroon van Aragon, samen met andere koninkrijken van het schiereiland en van buiten het schiereiland. Aanvankelijk werd het graafschap Castilla (van het Koninkrijk León) onafhankelijk, gekoppeld aan het Koninkrijk van Navarra, keert terug door zich te scheiden van dit koninkrijk, herenigde en scheidde meerdere malen met het koninkrijk León tot het zich definitief vormde als het Kroon van Castilla. Oorspronkelijk afgescheiden van Asturias (of het Astur-Leonés), dat vervolgens door dit koninkrijk wordt opgenomen. Eerder was het een uitgebreid koninkrijk bekend als het koninkrijk Astur-Leonés waarna het zich door fragmentatie eerst afscheidde van León en later weer definitief werd opgenomen door dit koninkrijk León. Een koninkrijk dat slechts korte tijd bestaan heeft. Eerst was het een graafschap in de tijd van het koninkrijk Astur-Leonés. Later weer opgenomen in het koninkrijk León.
Don Pelayo
(718 – 737)
Favila
(737 – 739)
Alfonso I ‘el Católico’
(737 – 757)
Zoon van Pedro Hertog van Cantabria, en schoonzoon van Pelayo. Hij zou de eerste zijn die de titel “koning” gebruikt.
Fruela I
(757 – 768)
Aurelio
(768 – 774)
SiloAdosnida
(774 – 783)
Mauregato
(783 – 789)
Bermudo I ‘el Diácono’
(789 – 791)
Alfonso II ‘el Casto’
(791 – 842)
Iñigo Arista
de Pamplona
(810 – 852)
Ramiro I
(842 – 850)
Garcia Iñiguez
de Pamplona
(852 – 870)
Ordoño I
(850 – 866)
Fortún Garcés ‘el Tuerto’ 
de Pamplona
(870 – 905)
Alfonso III ‘el Magno’
(866 – 910)
Bij zijn dood verdeeld hij het hele “Asturisch-Leonese Koninkrijk” over zijn drie kinderen.
 Sancho Garcés I
(905 – 925)
García I
(910 – 914)
Fruela II
(910 – 914)
Vanaf 914 herkende hij zijn broer Ordoño II de león als koning van León, maar nam in 924, bij de dood van deze broer werd hij koning van het hele koninkrijk.
Ordoño II
(910 – 914)
Als hij ook tot koning van León wordt gekroond, wordt de onafhankelijkheid van Galicia opgeheven.
Ordoño II de Leon (was eerder was hij als koning van Galicia benoemd, maar nam na de dood van García I ook het koninkrijk León op zich)
(914 – 924)
Fruela II de León (dezelfde die tot dan toe koning van Asturias was)
(924 – 925)
Alfonso Froilaz
(925)
García Sánchez I
(925 – 970)
Alfonso IV 
(925 – 930)
Sancho Ordóñez
(925 – 929)
Alfonso IV
(925 – 930)
Ramiro II
(930 – 950)
Fernán González
(930 – 970)
Hoewel hij niet de eerste graaf van Castilla was en evenmin altijd onafhankelijk was, was hij wel de eerste die vastlegde dat hij opgevolgd werd door zijn zoon.
 Ordoño III
(950 – 955)
 Sancho I ‘el Craso’
(955 – 967)
Sancho Garcés II ‘Abarca’
(970 – 994)
Erft het graafschap van Aragón.
García Fernández
graaf van Castilla
(970 – 995)
 Ramiro III
(967 – 985)
García Sánchez II ‘el Temblón’
(994 – 1000)
Sancho García
graaf van Castilla
(995 – 1017)
 Bermudo II ‘el Gotoso’
(985 – 999)
Sancho Garcés III ‘el Mayor’
(1000 – 1035)
Naast het koninkrijk van Navarra, voert hij ook het bewind uit over de graafschappen Castilla, Álava, Aragón, Sobrarbe en Ribagorza. Na zijn dood verdeeld hij zijn ‘koninkrijken’ onder zijn kinderen.
García Sánchez
graaf van Castilla
(1017 – 1028)
Alfonso V ‘el Noble’
(999 – 1027)
Sancho Garcés III ‘el Mayor’
koning van Navarra en graaf van Castilla
(1028 – 1035)
García Sánchez III
(1035 – 1054)
Ramiro I 
Eerste koning van Aragón.
(1035 – 1063)
Fernando I ‘el Magno’
Laatste graaf van Castilla.(1035 – 1037)
Bermudo III ‘el Mozo’
(1027 – 1037)
Fernando I, dezelfde die tot op heden graaf van Castilla was, wordt nu uitgeroepen tot koning van León.
(1037 – 1065)
Bij zijn dood worden zijn ‘koninkrijken’onder zijn kinderen verdeeld.
Sancho Garcés IV
(1054 – 1076)
Sancho Ramírez
(1063 – 1076)
Sancho II de Castilla
(1065 – 1072)
Alfonso VI ‘el Bravo’
(1065 – 1072)
García II
(1065 – 1072) Tevens graaf van Portugal
Sancho Ramírez
(1076 – 1094)
Vereniging van Aragón en Navarra
Alfonso VI van León en Castilla, dezelfde die tot op heden koning van León was
(1072 – 1109)
Pedro I
(1094 – 1104)
Alfonso I de Aragón ‘el Batallador’
(1104 – 1134)
Hij had gee directe opvolgers en liet zijn koninkrijken over aan militaire machten. Gezien het ongeldige testament, beslisten de edelen van elk koninkrijk, wie van hen de toorn aldaar zou bezetten.
Uracca I
(1109 – 1126)
Haar echtgenoot, Alfonso I van Aragón was de koning gemaal tot het moment waarop hij werd verstoten.
García Ramírez IV
(1134 – 1150)
Ramiro II ‘el Monje’
(1134 – 1157)
Alfonso VII
(1126 – 1157)
Petronila I heerste als gemalin van Ramón Berenguer IV, graaf van Barcelona.
(1157 – 1164)
Sancho III
(1157 – 1158)
Fernando II
(1157 – 1188)
Sancho VI
(1150 – 1194)
Alfonso VIII
(1158 – 1214)
Alfonso II
(1164 – 1196)
Eerste koning van de Kroon van Aragón
Sancho VII ‘el Fuerte’
(1194 – 1234
Alfonso IX
(1188 – 1230
Pedro II ‘el Católico’
(1196 – 1213)
Enrique I
(1214 – 1217)
Jaime I ‘el Conquistador’
(1213 – 1276)
Berenguela de Castilla
(1217)
Fernando III ‘el Santo’
(1217 – 1230)
Teobaldo I
(1234 – 1253)
Fernando III ‘el Santo’
(1230 – 1252)
De kroon van León en die van Castilla worden samengevoegd, door het stichten van de Kroon van Castilla.
Teobaldo II
(1253 – 1270)
Enrique I
(1270 – 1274)
Alfonso X ‘el Sabio’
(1252 – 1284)
Juana I
(1274 – 1304)
Felipe I (IV de Francia)
(1285 – 1305)
Pedro III ‘el Grande’
(1276 – 1285)
Alfonso III
(1285 – 1291)
Sancho IV
(1284 – 1295)
Luis I
(1305 – 1316)
Jaime II ‘el Justo’
(1291 – 1327)
Fernando IV ‘el Emplazado’
(1295 – 1312)
Juan I ‘el Póstumo’ (van Frankrijk)
(1316)
Felipe II (V van Frankrijk)
(1316 – 1322)
Alfonso XI
(1312 – 1350)
Carlos I (IV van Frankrijk)
(1322 – 1328)
Alfonso IV
(1327 – 1336)
Juana II de Navarra
(1328 – 1349)
Felipe II de Evreux
(1328 – 1343)
Pedro IV ‘el Ceremoniopso’
(1336 – 1387)
Carlos II
(1349 – 1387)
Pedro I
(1350 – 1369)
Enrique II ‘el Fraticida’ of ‘el de las Mercedes’
(1366 – 1379)
Juan I
(1379 – 1390)
Carlos III ‘el Noble’
(1387 – 1425)
Juan I
(1387 – 1396)
Enrique III ‘el Doliente’
(1390 – 1406)
Martin I
(1396 – 1410)
Fernando I
(1412 – 1416)
Juan II de Castilla
(1406 – 1454)
Alfonso V
(1416 – 1458)
Blanca I
(1425 – 1446)
Juan II de Aragón
(1425 – 1479)
Juan II de Aragón
(1458 – 1479)
Enrique IV
(1454 – 1474)
Leonor I
(1479)
Fernando II de Aragón ‘el Católico’
(1479 – 1516)
Fernando V de Castilla
(1475 – 1504)
Isabel I ‘la Católica’
(1474 – 1504)
Francisco I de Foix
(1479 – 1483)
Juana I ‘la Loca’
(1504 – 1555)
Was koningin tot haar dood, hoewel ze niet als zodanig acteerde.
Catalina I
(1483 -1512)
Juan III de Albret
(1484 – 1512)
Felipe II ‘el Hermoso’
(1505 – 1506)
Fernando ‘el Católico’
(1507 – 1516)
Als regent.
Koninkrijk van Navarra Koninkrijk van Aragón Koninkrijk van Castilla Koninkrijk van León Koninkrijk van Asturias Koninkrijk van Galicia

 

Moderne en hedendaagse tijden


Koningen van Spanje
Juana I ‘la Loca’ (1516 – 1555) Koningin van Spanje, maar regeert niet zelf over het land. Kardinaal Cisneros is de regent in Castilla en Alonso de Aragón en Germana de Foix in Aragón (1516 – 1517). Carlos I van Spanje en V van Duitsland (dynastie van Habsburg of Oostenrijk) (1516 – 1556)
Felipe II ‘el Prudente’ (1556 – 1598)
Felipe III (1598 – 1621)
Felipe IV ‘el Rey Planeta’ (1621 – 1665)
Carlos II (1665 -1700)
Felipe V (1700 – 1724)  Eerste koning van het Huis van Bourbon in Spanje. Tot  1715 (Spaanse Successie-oorlog) heerste dit conflict over Spanje tussen Felipe de Anjou of de Borbón en de Aartshertof Carlos de Habsburgo, welke de “titel” kreeg van “Carlos III van Spanje” (hij komt niet aangemerkt als van koning van Spanje).
Luis I (1724)
Felipe V (1724 – 1746)
Fernando VI (1746 -1759)
Carlos III (1759 – 1788)
Carlos IV (1788 – 1808)
José I Bonaparte, werd ook wel “Pepe Botella” en “Rey Plazuelas” genoemd door zijn vijanden. (1808 – 1813 deed onvrijwillig afstand in 1814) Hij werd niet erkend door de Consejo de Regencia en ook niet door het Cortes de Cádiz (Onafhankelijkheidsoorlog).
Fernando VII ‘el Deseado’ (1814 – 1833)
Isabel II (1833 – 1868 onvrijwillig afstand gedaan in 1870)  De troon werd betwist tijden de Carlistische oorlog (Carlos María Isidro de Borbón, getiteld als Carlos V van Spanje en de volgende Carlistische pretendente.
Interregnum (tussenbestuur) tijdens de revolutie van 1868 (1868 – 1869). Regentschap van Francisco Serrano (1869 – 1871).
Amadeo I (Dynastie Saboya) (1870 – 1873)
Eerste Republiek van Spanje (1873 – 1874)
Alfonso XII ‘el Pacificador’ (herstel van de Dynastie van Bourbon) (1874 – 1885)
María Cristina de Habsburgo Lorena, als Koningin regent (1885 – 1902)
Alfonso XIII (1885 – 1931 – m. 1941)
Tweede Republiek van Spanje (1931 – 1939) Vanaf het ontslag van Manual Azaña, aan het einde van de Spaanse Burgeroorlog, werd de positie van President van de Republiek waargenomen door tijdelijke omstandigheden (Tweede Spaanse Republiek in ballingschap tot 1977)
Francisco Franco (1936 – 1975) Dictator vanaf 1947 van de “Spaanse Staat”, tot hij voor onbepaalde tijd Spanje tot Koninkrijk verklaard.
Juan Carlos I (dynastie van Bourbon) (1975 – 2014, onvrijwillig afgetreden op 18 juni 2014).
Felipe VI vanaf 2014.

 

Andere “koningen van Spanje”


……Met name tijdens de ‘tercer rey de España’, zijn er een aantal historische personen bekend uit verschillende tijdperken. (tercer rey de España, is een uitdrukking waarmee men een aantal historische figuren bedoeld)

……De zogenaamde Rey de Patones of de los Patones was een lokaal traditionele waardigheid in een klein stadje in de buurt van de Seirra de Madrid.

 

Naar boven

{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=es|titel=Cronología de los reinos en la península Ibérica|oldid=94371988|datum=20161210|Laatst bijgewerkt=201801012}}

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: