Kroon van Castilla

 

De Kroon van Castilla
1230  –  1715
 

…..Het begin van dKroon van Castilla, als historische entiteit, is de laatste en definitieve unie van de koninkrijken van León en Castilla in 1230, of anders het samengaan van de twee Hoven, een paar decennia later. In dat jaar werd Fernando III “el Santo, koning van Castilla vanaf 1217 (met inbegrip van het Koninkrijk Toledo) en zoon van Alfonso IX de León en zijn tweede vrouw, Berenguela de Castilla, koningin consorte van León (wiens koninkrijk dat van Galicia omvatte), na het aftreden van Teresa de Portugal, de eerste vrouw van Alfonso IX. De rechten op de troon zouden overgaan naar haar dochters Sancha en Dulce, maar deze werden afgekocht (la Concordia de Benavente) en zodoende kreeg Fernando III ook deze kroon van León in zijn bezit.

Ga naar:

 

Geschiedenis


Van het koninkrijk León tot dat van León en Castilla

…..Het koninkrijk León volgt het koninkrijk Asturias op dat ook Asturias de Santillana bevatte, nadat het pact tussen Pedro de Hertog van Cantabria en Don Pelayo de Asturias was gesloten, dat inhield dat hun kinderen met elkaar zouden trouwen. Castilla was oorspronkelijk een graafschap binnen het koninkrijk León. In de tweede helft van de 10e eeuw, tijdens Leonese burgeroorlogen, gedroeg het zich met toenemende mate meer onafhankelijk ten opzichte van Navarra om uiteindelijk buiten het bewind van Sancho III “el Grande, die het graafschap veilig bewaard voor zijn zoon Fernando Sanchez die dit via zijn vrouw Muniadona, na de moord op graaf García Sánchez in 1028 kan erven.

…..In het jaar 1037 rebelleerde Fernando I tegen de koning van León, Bermudo III, die stierf in de slag bij Tamarón, en daarna koning van León werd door zijn huwelijk met Bermudo’s zuster Sancha. Het graafschap van Castilla werd op deze manier een deel van het koninklijke erfgoed.


De kroon van Castilla rond 1400
Het wapen De vlag
Gegevens
Hoofdstad Ambulant Koninkrijk  Madrid (vanaf 1561)
Belangrijkste taal Latijn  (tot 1260)
Castiliaans (vanaf 1260)
Andere talen Astur-Leonees, Galicisch, Baskisch, Arabisch, Andalusisch
Regering Monarchie
Koning
1230  –  1252 Fernando III
1700  –  1746 Felipe V
Wetgevende macht Cortes de Castilla
Geschiedenis
Samengaan van Leon en Castilla 1230
Verovering van Granada 2 januari 1492
Ontdekking van Amerika 1492
Samengaan van de Kroon van Castilla en Aragón 14 maart 1516
Decretos de Neuva Planta 1715
Oppervlakte 380.000 km²
Bevolking
1516 4.500.000 inw.
Bevolkings dichtheid 11,8 inw./km²
1594 8.206.000 inw.
munteenheid Spaanse real, Maravedí

Koninkrijken van de Kroon van Castilla (Indias, zijn de Overzeese Gebieden)

……Sinds het begin van de Reconquista werd de grens, gevormd door de rivier de Ebro, betwist door de moslims, Leonesen, Navarrense en Aragonesen. Het koninkrijk Najera en het bisdom Calahorra werden uiteindelijk opgenomen in de Kroon van Castilla in 1176 nadat het vanaf 923 hand over hand was overgenomen waarbij men de nadruk lag op het belang van de Camino de Santiago, aangezet door Santo Domingo de la Calzada en San Milán de la Cogolla.

……Bij de dood van Fernando verdeelde hij zijn koninkrijk onder zijn kinderen. Alfonso, zijn favoriet, ontving het koninkrijk León en het primaat dat ervoor zorgde dat deze titel hem boven zijn broers stelde. Met Sancho kwam hij overeen dat deze de patriomoniale status van zijn vader, het graafschap Castilla zou erven. Dit graafschap werd daarmee gelijk verheven tot koninkrijk. De minderjarige García kreeg Galicia. Deze verdeling was slechts van korte duur; tussen 1071 en 1072 wierp Sancho zijn broers omver en annexeerde hun staten, maar stierf in het daaropvolgende jaar. Daardoor kreeg zijn broer Alfonso de kans om de erfenis van hun vader Fernando I weer te herenigen, waarna het tot 1157 onverdeeld zou blijven. In dat jaar stierf Alfonso VII die León naliet aan Fernando II en Castilla aan Sancho III. Sancho werd opgevolgd door Alfonso VIII en Fernando II door Alfonso IX. Hij huwde Berenguela de Castilla, dochter van Alfonso VIII, waarbij hij Fernando, de toekomstige Heilige Koning verwekte.

……Na de dood van de zoon en opvolger van Alfonso de Castilla, Enrique I, in 1217, erfde Fernando het koninkrijk Castilla van zijn moeder en stemde hij in 1230, na de dood van zijn vader en de afstandsverklaring door de jonge zusjes Sancha en Dulce, in met de troonopvolging van León. Hij maakte ook gebruik van de zwakte van de Almohade koninkrijk door de Reconquista enorm op te voeren, hij nam de vallei van Guadalquivir in terwijl zijn zoon het koninkrijk Murcia veroverde.

……De koningen van de Kroon van Castilla (Juana I) behielden de titels van, koning van Castilia, León, Navarra, Granada, Toledo, Galicia, Murcia, Jaen, Córdoba, Sevilla, los Algarves, Algeciras en Gibraltar en van de eilanden van Canaria, de Overzeese gebieden en de eilanden van Tierra Firme del mar Océano en Heer van Vizcaya en Molina. Zijn erfgenaam had de titel van Prins van Asturias.

Samenvoegen van de Cortes

……Het samenvoegen van de koninkrijken onder één soeverein, wilde niet zeggen dat de Cortes van León en dat van Castilla werden samengevoegd, (Cortes hier is een groep van edelen, kerkelijke adel en vooraanstaande burgers, die kunnen communiceren met de koning). Ze verdelen het koninkrijk in drie verschillende groepen die respectievelijk overeenkwamen met de maatschappelijke adellijke  -, de kerkelijke – en burgerlijke lagen van de bevolking en hoewel het aantal steden dat in de Cortes vertegenwoordigd waren in de loop der tijd veranderde, was het koning Juan I die op bepaalde wijze de specifieke steden vaststelde die het recht hadden om procureurs naar het Cortes te sturen, dat waren: BurgosToledo, León, Sevilla, Córdoba, Murcia, Jaen, Zamora, Segovia, Ávila, Salamanca, Cuenca, Toro, Valladolid, Soria, Madrid, Guadalajara en Granada (vanaf 1492).

……Tijdens het bewind van Alfonso X, zijn de meeste Cortes van al de koninkrijken verenigd. De Cortes van 1258 in Valladolid zijn De Castiella e de Estremadura e de tierra de León en die van Sevilla in 1261 De Castiella e de León e de todos los otrs nuestros Regnos. Vervolgens zouden enkele afzonderlijke Cortes worden behouden, zoals in 1301 (Burgos voor Castilla, Zamora voor León), maar de vertegenwoordigers van de steden vragen om een terugkeer naar standaardisering.

……En hoewel in het begin de afzonderlijke koninkrijken en steden hun bijzondere rechten behielden (waaronder de Fuero Viejo de Castilla of de verschillende Fueros municipales de los consejos de Castilla, Leon, Extremadura en Andalucía), werd al snel een territoriaal Castiliaans recht aan het Boek de Rechten, nu Partidas genoemd, verbonden (1265), de Ordenamiento de Alcalá (1348) en de Toro-wetten (1505) die van kracht waren tot 1889, het jaar waarin het Spaanse burgerlijk wetboek werd uitgevaardigd.

Het mecenaat en de verworven verbintenissen. (pago de Voto)

……De rechtvaardiging over het providentialisme van de oorsprong van elk koninkrijk en zijn primaten was een zeer belangrijke  kwestie (niet alleen in de middeleeuwen, maar gedurende het hele Ancien Régime (Oude Stelsel) men verhaalde over een bovennatuurlijke entiteit, die vaak waren opgemaakt door het mecenaat. Ook van belang was de beschrijving van het gebied in het bijzonder, dit had gevolgen, denk aan belastingen e.d. De oorsprong gaat terug tot mythische veldslagen van de 8ste tot de 10e eeuw, waarvan de kronieken wonderbaarlijke interventies verzamelden: de strijd om Covadonga, de slag bij Clavijo of de slag bij Simancas.

De Castiliaanse taal en de universiteiten

Kaart met alle Castiliaanse en Aragonese Universiteiten.

……In de 13e eeuw werden er in Castilla verschillende talen gesproken zoals Castiliaans, Astur-Leonees, Euskera en Galicisch. Maar in deze eeuw begint het Castiliaans terrein te winnen zowel als voertaal en als culturele taal (voorbeeld het Cantar de Mío Cid).

……In de laatste jaren van Fernando III, gebruikt men het Castiliaans voor bepaalde documenten. Maar de Castiliaanse taal wordt pas als officiële taal gezien tijdens het bewind van Alfonso X. Vanaf dat moment worden alle openbare documenten in het Spaans geschreven; Evenzo worden vertalingen in plaats van in het Latijn, in het Spaans vertaald:

Mandólo trasladar del arábigo en lenguaje castellano porque los homnes lo entendiesen mejor et se supiesen del más aprovechar

Ik heb het vanuit het Arabisch naar het Spaans vertaald omdat de mensen het beter begrepen, en men er meer wist uit te halen.

……Sommigen denken dat de vervanging van het Latijn door het Castiliaans te wijten is aan de kracht van de nieuwe taal, terwijl andere denken dat het te wijten is aan de invloed van Hebreeuwse intellectuelen, die zich vijandig opstelde tegenover het Latijn omdat het de taal van de christelijke kerk was.

……In de 13e eeuw begon men ook met het opzetten van een aantal universiteiten in gebieden die vorm zouden geven aan de Kroon van Castilla. Sommige, zoals die van Palencia, Salamanca of  Valladolid, zijn de eerste universiteiten in Europa.

……In 1492 wordt met de Katholieke Koningen (Reyes Católicos) de eerste editie van de Gramática over de Lengua Castellana (Gramatica van de Castiliaanse taal) uitgegeven door Antonio de Nebrija.

De 14e en 15e eeuw: het bewind tijdens het Huis van Trastámaras

De opkomst van het Huis van Tratámara

De evolutie van het gebied van de Kroon van Castilla.

……Na de dood van Alfonso XI ontstond er een dynastisch conflict, wat leidde tot de Honderdjarige oorlog tussen zijn zonen Pedro en Enrique. Alfonso XI was getrouwd met Maria de Portugal, hun zoon Pedro was dus de rechtmatige erfgenaam van Alfonso. De koning had echter ook nog meerdere nakomelingen bij Leonor de Guzmán, een amante van adel. Enrique was een van de kinderen die zij samen hadden. Hij was graaf van Trastamara van moeders kant, en betwistte het koninkrijk van zijn buitenechtelijke vader nadat Pedro, de echtelijke zoon, de troon had betreden.

……Tijdens de strijd met Enrique, ging Pedro een alliance aan met Eduardo, Prins van Wales, bijgenaamd de Zwarte Prins (Príncipe Negro). In 1367 versloeg deze Zwarte Prins de aanhangers van Enrique in de slag om Nájera, waarna hij het koninkrijk verliet daar koning Pedro zijn beloftes niet nakwam. Enrique profiteerde van deze situatie, hij vluchtte eerst na Frankrijk om daarna het gevecht te hervatten. Uiteindelijk won Enrique dit gevecht in 1369, tijdens de slag om Montiel, een veldslag waarbij Pedro om het leven komt.

……Jan van Gent (Juan de Gant) broer van de Zwarte Prins en Hertog van Lancaster, trouwde in 1371 met Constanza, dochter van Pedro. In 1388 claimde hij de kroon van Castilla omdat hij met deze dochter getrouwd was en daarmee, in 1361, de rechtmatige erfgenaam was volgens de Cortes van Sevilla. Hij arriveerde in La Coruña met een leger, nam eerst deze stad in en daarna Santiago de Compostela, Pontevedra en Vigo en vroeg toen aan Juan de Trastamara, zoon van Enrique de Trastamara, de troon af te staan aan Constanza.

……Maar deze weigerde, en stelde een huwelijk voor van zijn zoon, de jonge Enrique III de Castilla, met Catalina de Lancaster, dochter van Jan van Gent en Constanza. Het voorstel wordt aanvaard en de titel van Prins van Asturias wordt voor het eerst gezien bij Enrique en Catalina. Zo werd het conflict dynastiek opgelost, door het Huis van Trastámara te versterken en vrede te stichten tussen Engeland en Castilla.

Betrekkingen met de Koorn van Aragón

……Tijdens het bewind van Enrique III wordt de koninklijke macht hersteld, en beweegt ook meer naar de meer machtige adel. In zijn laatste jaren delegeerde hij een deel van de gunstig uitwerkende macht naar zijn  broer Fernando de Antequera, die regent zou worden, samen met zijn vrouw Catalina de Lancaster, tijdens de minderjarigheid van zijn zoon, Prins Juan. Na het verbond van Caspe, in 1412 verliet de regent Fernando Castilla, en werd koning van Aragón.

…..Na de dood van zijn moeder bereikte Juan II zijn meerderjarig leeftijd (14 jaar) en trouwde hij met María de Aragón. De jonge koning vertrouwde de regering toe aan Álvaro de Luna, de meest invloedrijke persoon binnen zijn hof, hij verbond de kleine adel, de steden, de lagere geestelijkheid en de joden. Dit zorgde voor een antipathie van de kant van de Castiliaanse adel en de Infantes de Aragón (kinderen uit het huwelijk van Fernando I de Aragón en zijn tante Leonor de Alburquerque) dat tussen 1429 en 1430 de oorlog tussen Castilla en Aragón veroorzaakten. Álvaro de Luna won deze oorlog en verdreef de Infantes.

Het tweede successieconflict

……Enrique IV probeerde tevergeefs om de vrede met de adel te herstellen. Toen zijn tweede vrouw, Juana de Portugal, prinses Juana ter wereld bracht, werd deze toegeschreven aan een vermeend overspel van de koningin met Beltrán de la Cueva, één van de vertrouwelingen van de monarch.

……De koning, die voortdurend last had van opstandelingen en veel eisende edelen, moest een verdrag ondertekenen waarin hij zijn broer Alfonso de Castilla als erfgenaam opvoerde, waardoor Juana uit de nalatenschap werd ontheven. Nadat hij, door een ongeluk, om het leven was gekomen, ondertekende Enrique IV samen met zijn stiefzuster Isabel I de Castilla het Verdrag van “los Toros de Guisando”, waarin zij tot erfgenaam genoemd wordt en de titel van Prinses van Asturias krijgt. Het toekomstige huwelijk van de prinses zal wel goedgekeurd moeten worden door de koning. De dochter van Enrique IV, Juana, werd de mogelijke opvolging ontnomen door het huwelijk van de koning en koningin ongeldig te verklaren. Dit alles in ruil voor gehoorzaamheid van de edelen aan de koning.

De overgave van Granada, van Francisco Prasdilla.

De Katholieke Koningen: het samengaan met de Kroon van Aragón

……In oktober 1469 trouwde Isabel en Fernando II de Aragón, erfgenaam van Aragón, in het geheim in het paleis van Vivero, in Valladolid. Dit huwelijk resulteerde in de dynastieke unie van de Kroon van Castilla en de Kroon van Aragón in 1479 toen Fernando de Aragonese troon overnam, hoewel dit pas echt van kracht werd na het bewind van zijn kleinzoon, Carlos I. Isabel en Fernando waren familiegerelateerd en waren getrouwd zonder pauselijke goedkeuring waardoor ze geëxcommuniceerd werden. Later geeft Alejandro VI (Paus Alexander VI) hen de titel van “Reyes Católicos“.

……Vanwege het huwelijk van Isabel en Fernando overweegt koning Enrique IV het Verdrag van de “Toros de Guisande” open te breken, want door dit verdrag zou Isabel immers de troon van Castilla van hem overnemen wanneer hij zou sterven. Op voorwaarde dat hij zijn goedkeuring zou geven aan het huwelijk. Enrique IV wilde de kroon van Castilla verbinden aan die van Portugal of Frankrijk en niet aan die van Aragón. Om deze reden verklaart hij zijn dochter Juana la Beltraneja, en niet Isabel, als erfgenaam. Toen Enrique IV in 1474 stierf brak er een burgeroorlog uit, die duurde tot 1479, als gevolg van de opvolging van de troon tussen aanhangers van Isabel en die van Juana. Uiteindelijk wonnen de aanhangers van Isabel.

……Dus, na de overwinning van Isabel in de Castiliaanse burgeroorlog en de toetreding tot de troon van Fernando, zullen de twee kronen onder dezelfde vorsten worden verenigd, maar zullen Castilla en Aragón bestuurlijk van elkaar gescheiden blijven, en zal elke kroon zijn identiteit en wetten behouden, en zullen de Castiliaanse rechtbanken gescheiden blijven van de Aragonese. De enige gemeenschappelijke instelling was de Inquisitie. Ondanks hun titels van Koningen van Castilla, León, Aragón en van Sicilië, regeerde Fernando en Isabel steeds meer over hun eigen zaken, respectievelijk kronen, hoewel ze ook gemeenschappelijke besluiten namen. De centrale positie van de Kroon van Castilla, groter in oppervlak (3 keer groter dan Aragón) en bevolking (4,3 miljoen tegen bijna 1 miljoen van de Kroon van Aragón) zorgen ervoor dat het de dominante rol in de unie op zich neemt.

……De Castiliaanse aristocratie was krachtig dankzij de Reconquista (zoals Enrique IV kon bevestigde). De monarchen moeten zich onderwerpen aan de edelen en de geestelijkheid. In 1476 sticht men de “Consejo de la Hermandad”, dat bekend stond als het “Santa Hermandad” (een politie-achtige groep van gewapende mensen, betaald door de gemeenten, om misdadigers te vervolgen). Bovendien werden er maatregelen genomen tegen de adel, feodale kastelen werden vernietigd, de private oorlogen werden verboden en de macht van veel vooraanstaande personen  werd verminderd. In 1495 neemt de monarchie de militaire orders op in de “Consejo de las Órdenes“, ze versterkten de werkelijke macht van de rechtspraak ten koste van het feodale en de “Audiencia” (instelling die verbonden zijn met de Chancillerías (kanselarijen) die rechtspraak in de naam van de koning op het grondgebied van de monarchie verleenden) werd het hoogste orgaan in gerechtelijke aangelegenheden. De koninklijke macht wil ook meer controle uitoefenen over de steden: zo worden in de Cortes van Toledo in 1480 de “corregidores” (schouten, burgemeesters) gecreëerd om toezicht op de gemeenteraden (Consejos de las ciudades) te houden. In het religieuze aspect werden de religieuze ordes hervormd en werd er uniformiteit nagestreefd. Men oefent druk uit op de Joden om zich te bekeren en in sommige gevallen werden ze vervolgd door de Inquisitie. Uiteindelijk, in 1492, werd besloten dat degenen die zich niet bekeerde, uitgewezen zouden worden. Naar schatting waren dat een 50.000 tot 70.000 mensen binnen de Kroon van Castilla die het land moesten verlaten. Vanaf 1502 wordt ook gekeken naar de bekering van de moslimbevolking.

Columbus en de “Katholieke Koningen”. (de terugkeer van Columbus)

……Tussen 1478 en 1496 veroveren ze de eilanden van Gran Canaria, La Palma en Tenerife. Op 2 januari 1492 betraden de koningen het Alhambra te Granada waarmee zij het einde van de Reconquista aangaven. De belangrijke figuur van Gonzalo Fernández van Córdoba (bijgenaamd de Gran Capitán) verschijnt ten tonele. In 1492 ontdekt Cristóbal Colón (die wij kennen als Columbus) Amerika (las Indias occidentales) en in 1497 neemt men Melilla in. Na de verovering van het koninkrijk Nasrid van Granada voor de Kroon van Castilla, zal het buitenlands beleid zich keren naar de Middellandse Zee. Castilla gaat  Aragón helpen met haar legers in zijn problemen met Frankrijk dat in 1505 zal uitmonden in het herstel van Napels voor de Kroon van Aragón. Later in dat jaar zal koningin Isabel overlijden.

De 16e en 17e eeuw: het Rijk in crisis

Periode van regentschap

De Kroon van Castilla aan het eind van de 15e eeuw.

……Isabel had haar man Fernando II uitgesloten van opvolging van de kroon van Castilla, die overging in de handen van haar dochter Juana (getrouwd met Felipe de Austria (bij ons bekend als Filips de Schone)). Maar Isabel was bekend met de ziekte van haar dochter, waardoor ze bekend stond als Juana la Loca, en stelde Fernando aan als regent in geval Juana het regeren niet aankon. De gezamenlijke regering van Felipe, Fernando en Juana zelf is overeengekomen in de Concordia de Salamanca (1505). Echter de slechte relatie tussen hem (geholpen door de Castiliaanse adel) en zijn schoonvader, de koning Fernando el Católico, maakt dat deze terugtreedt in Castilla om een gewapende confrontatie te voorkomen. Door de Concordia de Villafáfila (1506) trekt Fernando zich terug in Aragón en werd Felipe uitgeroepen als koning van Castilla. In 1507 sterft Felipe I op vrij jonge leeftijd en keert Fernando el Católico terug tot het regentschap.

../…Fernando zet het uitbreidingsbeleid van beide koninkrijken voort, Castilla richting Atlantische oceaan en Aragón richting Middellandse Zee. In 1508 werd de Gomera door Castilla veroverd en tussen 1509 en 1511 veroverde hij Orán, Bugia en Tripoli en werd Algiers onderworpen. In 1515 werd Mazalquivir ingenomen. Toen Gastón de Foix stierf, gingen de erfrechten van het koninkrijk Navarra over in de handen van Germana de Foix, de vrouw van Fernando. Met behulp van deze vermeende successierechten, werd het Verdrag van Blois ondertekend door de koningen van Navarra met Frankrijk in 1512, en met hulp van de Navarrese Beaumontes, bezet Fernando het koninkrijk Navarra met Castiliaanse troepen, ongeveer 20.000 goed uitgeruste soldaten die onder het bevel stonden van de hertog van Alba en nog eens 3.000 man die onder het bevel stonden van de aartsbisschop van Zaragoza (zoon van Fernando) die Tudela belegeren maar daar een sterke tegenstand ondervonden. Het Cortes de Aragón en de stad Zaragoza gaven pas in het begin van september hun toestemming nadat de pauselijke bul “Pastor Ille Caelestis” was afgekondigd en er nog maar weinig weerstand in het Koninkrijk werd geboden. In 1513 werd Fernando door de Navarrese hoven (waaraan alleen de Beaumontes deelnamen) als koning van Navarra erkend. Tussen 1512 en 1515 maakte Navarra deel uit van de Kroon van Aragón. Uiteindelijk, in 1515 verklaarde de Hoven van Castilla in Burgos de annexatie van het gebied. Bij deze vergadering was niet één Navarraan aanwezig.

……Bij de dood van Fernando in 1516 slaagde kardinaal Gonzalo Jiménez de Cisneros erin om de twee Kronen, met hem als regent, zijn kleinzoon (zoon van Juana en Felipe) aan te wijzen, als de toekomstige Carlos I.

Carlos I

De comuneros Padilla, Bravo en Maldonado op het schavot, van Antonio Gisbert Pérez (1860). te zien in het Congreso de Diputados van Madrid, Spanje.

……Carlos I ontving de Kroon van Castilla, de Kroon van Aragón en het Imperium vanwege een combinatie van dynastieke huwelijken en vroegtijdige sterfgevallen.

  • Van zijn vader Felipe (Filips de Schone, overleden in 1506) erfde hij de Nederlanden (Nederland, België, Luxemberg ).
  • Bij het overlijden van Fernando “el Católico” (zijn grootvader) de Kroon van Aragón in 1517 en ook die van Castilla (samen met Amerika) wanneer blijkt dat zijn moeder (Juana I de Castilla) incapabel is om te regeren.
  • En als kleinzoon van Keizer Maximiliaan ontvangt hij in 1519 het Heilige Roomse Rijk.

De Kroon van Castilla (in blauw) gedurende het bewind van Carlos I.


……
Carlos I werd niet zo best ontvangen in Castilla. Hij werd gezien als een buitenlandse koning (geboren in Gent), en ook nog eens, vóór zijn aankomst in Spanje, belangrijke posities toekende aan Vlamingen en daar bovenop ook nog eens Castiliaans geld gebruikte om zijn hof te financieren. De Castiliaanse adel en de steden waren van plan om in opstand te komen om hun rechten te verdedigen. Veel Castilianen gaven de voorkeur aan de jongere broer van Carlos, Fernando I de Habsburgo, die in Castilla was opgegroeid. Het Consejo de Castilla verzet zich ook daadwerkelijk tegen het idee dat Carlos als koning van Castilla wordt aangesteld.

……In 1518 werd de Waalse Jean Sauvage als president van de Castiliaanse Cortes in Valladolid aangesteld. Dit veroorzaakte boze protesten in het Cortes, dat de aanwezigheid van buitenlanders in de beraadslaging afwees. Ondanks de afwijzingen verzet het Cortes zich (onder leiding van Juan de Zumel, die Burgos vertegenwoordigd) en brengen de koning ertoe om te zweren de wetten van Castilla te eerbiedigen en na te leven. Ook moest hij belangrijke posities van buitenlanders weer teruggeven aan Spaanse leiders en zelf Spaans leren spreken. Nadat Carlos daartoe de eed had aflegt ontving hij 600.000 dukaten.

……Carlos I is er zich van bewust dat hij vele opties heeft om keizer te worden en dringt zichzelf op aan de Kroon van Castilla om zo de rijkdom voor zijn imperialistische droom op te eisen. Castilla was een van de meest dynamische, rijke en geavanceerde gebieden van het 16e eeuwse Europa en begint te beseffen dat het wordt ondergedompeld in een keizerrijk. En dit, samen met het niet nakomen van zijn belofte, doet de vijandigheid jegens deze nieuwe koning toenemen. In 1520 werd het Cortes in Toledo bijeengeroepen voor een nieuwe bijdrage (el servicio), maar deze wordt afgewezen door het Cortes. Ze werden opnieuw bijeengeroepen in Santiago met hetzelfde resultaat. Tot het Cortes uiteindelijk weer werd opgeroepen in La Coruña, een groot aantal vertegenwoordigers werd omgekocht, en andere werden niet toegelaten, dat ervoor zorgt dat (el servicio) de bijdrage werd goedgekeurd. De vertegenwoordigers die vóór gestemd hadden werden aangevallen door de Castiliaanse bevolking en hun huizen werden platgebrand. Het Cortes was niet de enige oppositie die Carlos I ondervond. Na het verlaten van Castilla, verliet hij ook de regent en zijn voormalig leermeester, de kardinaal Adrianus van Utrecht, dit was het begin de heftige Opstand van de comunidades (een voorganger van de moderne revolutie). De comuneros (steden die in opstand waren gekomen tegen de torenhoge belastingen die Carlos I opeiste) werden een jaar later verslagen. Na de nederlaag werd het Cortes gereduceerd tot een adviesorgaan.

……Na de dood van Fernando “el Catolico” herhaalde zich de oorlog in Navarra nog meerdere keren. De Navarrese koningen probeerde nog enkele malen met hulp van Frankrijk het land te heroveren. Eén van hen wilde toegang tot de troon van Carlos I, in 1516, dat snel werd afgewend. Een andere meer belangrijke gebeurtenis vond plaats in 1521, waar, naast de komst van troepen uit het noorden, met steun van de Navarrense bevolking (inclusief de Beaumontes) ook een algemene opstand opbloeide dat leidde tot de verdrijving van het Castiliaanse leger uit heel Navarra. Carlos stuurde toen een leger van 30.000 goed uitgeruste mannen, die in korte tijd en na een bloedige veldslag bij Noaín de controle over het grootste deel de controle over Navarra naar Castilla terugbracht. Later waren er nog twee brandhaarden van verzet, één in het Castillo de Maya in 1522 en in Fuenterrabía in 1524, evenals in Baja Navarra waar de invallen van de Castilianen onstabiel waren. In 1528 trok Carlos I zich uiteindelijk terug uit het gebied van Baja Navarra, omdat hij het niet effectief kon verdedigen. Dit terugtrekken vond plaats zonder een officieel verdrag tussen de koningen van Navarra en Carlos I.

Het Politieke Imperium van Felipe II

De Kroon van Castilla tenmidden van alle bezittingen van Felipe IItot 1580.

……Felipe II, zoon van Carlos I, volgde hetzelfde beleid als Carlos I, met dit verschil dat hij van Castilla het centrum van zijn rijk maakte door het bestuur te centraliseren in Madrid. De rest van de staten behielden hun autonomie door het bestuur van een onderkoning.

……Vanaf Carlos I daalde de fiscale last van het rijk vooral in Castilla, maar gedurende het bewind van Felipe II liep deze weer op tot het viervoudige. Naast het verhogen van de bestaande belastingen voerde hij in 1567 nieuwe belastingen in, waaronder die van “el excusado” (het overbodige) waarbij iedere “parroquia” (parochie) één tiende van de opbrengst moest afdragen. Datzelfde jaar kondigde Felipe II “la Pragmática” af. Dit edict beperkte de religieuze, linguïstische en culturele vrijheden van de Moorse bevolking en lokte de “Rebelión de las Alpujarras” (opstand van Alpujarras, 1568 – 1571) uit die door Juan de Austria militair onderdrukt werd.

……Castilla komt in 1575 in een recessie terecht, wat een uitstel van betalingen veroorzaakte. In 1590 werd in de Cortes de “Servicio de Millones” ingevoerd, een nieuwe belasting op voedsel. Dit was de uiteindelijke oorzaak van de verwoesting van de Castiliaanse steden en tevens elimineerde het de nog zwakke pogingen tot industrialisatie. In 1996 was er een nieuwe uitstel van betalingen.

Het bewind van de jonge koningen van het Huis van Oostenrijk (Habsburg)

……De voorgaande regeringen en instellingen van de koninkrijken werden bestuurd door mensen die hadden gestudeerd. De bestuursleden van Felipe II kwamen vroeger van de universiteiten van Alcalá en Salamanca. Vanaf Felipe III kregen de edelen opnieuw meer macht en invloed in de regeringen, dit werd noodzakelijk geacht om het land “te zuiveren” (limpieza de sangre). De religieuze vervolging leidde ertoe dat Felipe III, in 1609, de moslims uitwees (Expulsión de los moriscos) uit Spanje.

……Vóór de ineenstorting van het Castiliaanse rijk, probeerde graaf-hertog de Olivares, favoriet van de koning Felipe IV tussen 1621 en 1643, nog enige hervormingen uit te voeren om de hegemonie van het Spaanse Rijk te behouden. Waaronder de Unie der Wapens (Unión de Armas), een poging om elk grondgebied binnen de Spaanse Monarchie een evenredige bijdrage moest doen om het leger in stand te houden. Dit was om de fiscale last, die door Castilla werd geleden, te verlichten, maar dat lukte niet, integendeel, het verzwakte de positie van Felipe IV. De graaf-hertog verloor de gunst van de koning en werd tussen 1559 en 1565 opgevolgd door zijn neef Luis de Haro. Zijn doel was een eind te maken aan de interne conflicten die zijn voorganger had veroorzaakt (opstanden in Portugal, Cataluña en Andalucia) en vrede met Europa zien te bereiken.

……Bij de dood van Felipe IV in 1665 voor de tijd dat Carlos II gaat regeren (zijn moeder was regentes tot zijn 14e jaar), ontstaat er een periode van economische lethargie en een machtsstrijd tussen de verschillende begunstigde. In 1668 aanvaardt de Spaanse monarchie de onafhankelijkheid van Portugal in het Verdrag van Lissabon. Tegelijkertijd integreerde Cueta in Castilla omdat het trouw was gebleven aan Felipe IV en het zich niet had aangesloten bij de opstand. De dood van Carlos II in 1700, zonder nakomelingen, veroorzaakte de Spaanse Successieoorlog.

 

De territoriale onderverdeling van de Kroon van Castilla


Op het Iberisch schiereiland

Gebieden vertegenwoordigd door de steden met een stem in de Cortes van de 16e eeuw (ook het grondgebied van de “Baskische provincies” of de “Exentas” is gekleurd, met een eigen provinciaal regime, maar dat geen volmachten naar de Cortes stuurde) net als het koninkrijk Navarra, maar zijn eigen Cortes behield. Het koninkrijk Galicia werd vertegenwoordigd door de stad Zamaora en Extremadura door Salamanca.

In Africa

Overzeese gebieden

  • Reino de Canarias
  • Virreinato de las Indias (1492 – 1537)
  • Virreinato de Nueva España (vanaf 1535)
  • Virreinato del Perú (vanaf 1542)

 

Lijst van monarchen van christelijke koninkrijken van het Iberische schiereiland van de Reconquista tot heden.
Portugal Spanje
Kroon van Castilla Navarra Kroon van Aragón
Galicia Asturias León Castilla Aragón Barcelona Valencia Mallorca

Naar boven

{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=es|titel=Corona de Castilla|oldid=103162974|datum=20171119|laatst bijgewerkt20180919}}

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: