Museum Lázaro Galdiano

Madrid


……
Het museum Lázaro Galdiano, staat in Madrid (Spanje) is tegenwoordig een staatsmuseum, maar begon ooit als een particulier museum. Het herbergt een brede heterogene collectie (kunst, wapens, munten, etc) bij elkaar gebracht met een encyclopedische interesse in alle kunsten en technieken. Deze uitzonderlijke bijeenkomst van goederen bestaat uit 12.600 stukken, ooit samengesteld door de uitgever José Lázaro Galdiano, die het, na zijn dood in 1947 naliet aan de Spaanse staat, samen met zijn residentie, het hoofdkantoor van zijn uitgeverij, La España Moderna, en een bibliotheek met maar liefst 20.000 boeken.

..….Na de oprichting van de Fundación Lázaro Galdiano en de aanpassingen van de voormalige verblijfplaats van de donor als een museum (Parque Florido, in de wijk Salamanca van Madrid), werd de collectie op 27 januari 1951 voor het publiek geopend. Sindsdien is het prestige van dit museum onder de experts wijd verspreid, en de fondsen acht men als onmisbaar om de vele aspecten van de kunstgeschiedenis te bestuderen en dus neemt men deel aan zowel Spaanse als internationale tentoonstellingen.

……Een van de meest waardevolle kunstwerken is de reeks schilderijen, tekeningen en gravures van Goya, met wereldberoemde stukken. Maar het bevat ook relevante voorbeelden van El Bosco, Lucas Cranach de oude, El Greco, Murillo, Zubarán en Luis Paret, evenals een miniatuur in perkament van Giulio Clovio en twee beeldjes van Giambologna. Maar het waarschijnlijk meest unieke werk van het museum is het schilderij op paneel El Salvador joven, uit de kring van Leonardo da Vinci.

……Het is ook in het bezit van een kleine set Britse schilderijen, een zeer zeldzame school in Spanje. Tot de opening van het Thyssen-Bornemisza waren het Lázaro Galdiano en het Prado de enige musea in Spanje met een aanzienlijke collectie Britse schilderijen. Het bevat werken van Lely (de enige uit de 17e eeuw, de andere komen uit de 18e eeuw) Constable, Reynolds en Romney, waaraan men een portret van de Amerikaanse Gilbert Stuart heeft toegevoegd.

……Het museum werd tussen 2001 en 2004 volledig gerenoveerd om het bezoek comfortabeler te maken en ook meer gericht op de stukken van de hoogste kwaliteit. Er zijn  vier verdiepingen die open zijn voor het publiek, volledig gerenoveerd met respect voor de originele plafonds en het vakkundige timmerwerk.

Collecties


Schilderkunst

……Vooral waardevol is de schilderijencollectie die relevante stukken van grote Spaanse en Europese meesters tussen de 15e en de 19e eeuw bevat. Een methodische studie van de collectie heeft de meeste twijfelachtige toekenningen er uit gezeefd, wat betekende dat een aantal opvallende dingen, zoals de Salvador Joven (de Jonge Verlosser) die, toen Lázaro Galdiano nog in leven was, aan Leonardo da Vinci  werd toegeschreven, nu veel minder belangrijk is.  En hoewel het geen origineel is, is het zeer relevant, en wordt het nu door sommige experts toegeschreven aan schilder uit zijn de buurt, Giovanni Antonio Boltraffio o Marco d’Oggiono, beide leerling van Leonardo da Vinci, schilder aan het hof van Milaan. Daarvoor werd het, in het najaar van 2011, uitgeleend aan de National Gallery in Londen.

Lokatie
Land Spanje
Regio Comunidad de Madrid
Stad Madrid
Adres Calle Serrano 122 (28006)
Alg. Informatie
Type Staatsmuseum
Klasse Monografisch museum
Collectie(s) Kunst
Aantal kunstwerken 12.646
Opgericht 1951
Geopend 27 januari 1951
Beheerder Fundación Lázaro Galdiano
Stijl Neorenaissance
Gewouw 1904
Architecten José Urioste (origineel)
Verbouwd door Joaquin Kramer en Francisco Borrás
Webpagina http://www.flg.es/museo/
De Jonge Verlosser, een cirkelvormige afbeelding van Leonardo da Vinci, momenteel toegeschreven aan Giovanni Antonio Boltraffio of Marco d’Oggiono.

Maar ook de naam Boltraffio en Ambrogio de Pedris schijnt men door elkaar te halen. Neemt niet weg dat het ’t best bewaarde Leonardeske werk in Spanje is en dat het van zeer hoge kwaliteit is. Dit maakt dat het werk veel gevraagd wordt voor tentoonstellingen in andere instellingen of musea zoals het al eerder genoemde National Gallery of op één van de drie locaties (Mantua, Padua en Verona) waar tijdelijke exposities gewijd waren aan Andrea Mantegna en zijn tijdperk.

……Belangrijke schilderijen van de Spaanse school uit de 16e eeuw zijn; een portret ‘Doña Ana de Austria de Sánchez Coello‘ en twee werken van El GrecoAndoración de los Reyes Magos‘ (Aanbidding door de drie koningen) uit zijn Venetiaanse periode en een ‘San Francisco en éxtasis‘ (de Heilige Franciscus in extase) van zijn beginperiode in Toledo. Je kunt er ook een ‘Noli me tangere’ zien, geschilderd door zijn zoon Jorge Manuel Theotocópuli. (Noli me Tangere; de door Jezus gesproken woorden tegen Maria Magdalena, wanneer ze hem herkent na zijn verrijzenis. Μή μου ἅπτου (mê mou haptou), in het Johannesevangelie, was verwoord in het Grieks. De betekenis van deze zin is “stop met aan me vast te houden”, of “stop met je aan me vast te klampen”).

……Het ‘Cabeza de muchacha de perfil‘ (Hoofd van een klein meisje en profiel) wordt toegekend aan Velázquez, verder heeft het museum ook een goede kopie van het beroemde ‘Retrato de Luis de Góngora‘ (Portret van Luis de Góngora) waarvan het origineel in het museum van Boston wordt bewaard.

……Van de Spaanse schilderkunst uit de 17e eeuw heeft men meer voorbeelden zoals: ‘La condesa de Monterrey‘ van Juan Carreño de Miranda, een magnifieke ‘San Diego de Alcala‘ van Zurbarán, ‘Santa Rosa de Lima‘ van Murillo, en werken van Claudio Coello, Mateo Cerezo, Juan Martín Cabezalero, Alonso de Arco, José Antolínez, Francisco Rizi….. Uit de 18e en de 19e eeuw zijn van belang: de beroemde ‘Tienda de Geniani‘ van Paret, en ander auteurs als Ramón Bayeu (zelfportret), Mariano Salvador Maella, José de Castillo, Agustín Esteve, Zacarías González Velázquez, Alenza, Eugenio Lucas, Vicente López, Antonio María Esquivel (zelfportret), Juan Antonio Ribera, (portret van de beeldhouwer Antonio Solá) en Federico de Madrazo (portret van Gertrudis Gómez de Avellaneda).

……Een ander zelfportret van Pedro Berruguete blijft uiteenlopende meningen ontvangen van de critici over zijn auteurschap. Het wordt overtroffen door verschillende Spaans gotische  werken die Lázaro tegen een lage prijs verzamelden toen ze als “barbaarse kunst” werden aangeboden. Het was een verzamelaars object dat nogal wat kritiek opleverde toen, tientallen jaren later, de Spaanse middeleeuwse kunst steeds meer waardering oogstte. Eén expert bevestigde dat door deze kavel kunst de collectie van Lázaro Galdiano voor lag op die van het Prado. Momenteel bevat het werken van beroemde kunstenaars zoals Miguel Ximénez, Diego de la Cruz, een drieluik ondertekend door Juan Sevilla en de beroemde ‘Virgen de Mosén Esperandeu de Santa Fe‘ van Blasco de Grañén of ‘Maestro de Lanaja‘, het enige schilderij van deze auteur dat in een Madrileens museum te bezichtigen is.

‘El Aquelarre’, van Francisco de Goya.

……Met alleen de werken van Goya zou je genoeg hebben om een klein monografisch museum te openen. Onder de zeven gesigneerde schilderijen vallen gelijk op, ‘Las Brujas‘ en ‘El aquelarre‘ uit 1798, een ‘Entierro de Cristo‘ geschilderd voor de privé-kapel van de graven van Sobradiel in Zaragoza, en een ‘Magdalena penitente‘ uit zijn jonge periode. Ook zien we er het kleine doek ‘La Trilla‘, een verkleind voorbeeld gemaakt voor het beroemde wandtapijt ‘La Era‘ (Prado Museum), evenals zeer zeldzame edities van verschillende gravures, tekeningen of eigenhandig geschreven brieven.

……Van de buitenlandse scholen vallen de Vlaamse – en de Hollandse school op met vier werken van Adriaen Isenbrandt, een interessante ‘Maagd met het Kind‘ van Gérard David, vroeger gezien als de Meester van het Gouden Gebladerte, evenals een van de zeldzaam bewaarde schilderijen van Michel Sittow (de Maagd en het Kind en Sint Bernardus) en verschillende werken van Hans Memling en Quentin Massys. Er zijn ook verschillende portretten van Antonio Moro (koning Juan III van Portugal) evenals die van Joos van Cleve en Bernard Van Orley, twee vleugels van een anoniem drieluik met portretten van ‘Martín Rodríguez de Abieto en zijn vrouw Catalina als donateurs‘. ‘De Aartshertog Leopoldo Guillermo in zijn schilderijenkamer‘ van David Teniers de Jonge en een grote ‘Madonna en Kind‘van Erasmus Quellinus II, naast vele andere meesterwerken. Een ‘portret van Saskia‘ toegeschreven aan Rembrandt werd afgedaan als een kopie, ook heeft het museum twee vrouwelijke afbeeldingen uit het barokke tijdperk van de Nederlandse schilders Nicolaes Maes en Ludolf de Jongh.

……Wat zeker vermeld moet worden zijn drie schilderij van Jeroen Bosch, een ‘Johannes de Doper in de Wildernis‘ unaniem erkend als een origineel werk van de leraar. Dit schilderij was aanwezig bij de verzamelde tentoonstelling over Jeroen Bosch dat het Prado in 2016 organiseerde. Een grote ‘Kroning met Doornen‘ (rond 1516) wordt beschouwd als een opvolger, een schilder die werkte in de stijl van Jeroen Bosch, deze ging vooraf aan de bekende versies van El Escorial en het Museum San Pio V van Valencia, en van het werk ‘het Visioen van Tondal‘ denkt men dat dat afkomstig is van het atelier (één van de leerlingen) van Jeroen Bosch.

‘De Heilige Johannes de Doper in de wildernis’, van Jeroen Bosch.

……De Italiaanse schilderkunst omvat een ‘Sagrada Familia‘ van Ciulio Clovio (miniatuur gemaakt voor koning Carlos I van Spanje), een monumentale ‘Doop van Christus‘ toegeschreven aan Orazio Samacchini, een ‘Estigmatización de San Francisco de Asis’ van Jacopo da Empoli, en de prachtig meesterwerk van de Napolitaanse Bernardo Cavallino  ‘San Lorenzo‘. Er hangen ook meesters uit de 18e eeuw zoals Alessandro Magnasco, Gregorio de Ferrari en Lorenzo Tiepolo, die heel veel mannelijke en vrouwelijke portretten heeft gemaakt.

……Relatief groot is de collectie van de Britse schilderkunst, die over het algemeen zeer schaars is in Spanje, met werken van Lely, Reynolds, Constable, Romney, etc. Hun aanwezigheid in de collectie is te danken aan de persoonlijke smaak van de vrouw van Lázaro Galdiano, de Argentijnse Paula Florido. De meeste van deze werken werden in het eerste decennium van de 20ste eeuw verworven in de Galerie Sedelmeyer in Parijs. Wat we ook moeten vernoemen is het schilderij ‘Het kind Jesus en de kleine Heilige Johannes‘ van Lucas Cranach de Oude en een ‘Calvarieberg‘ wordt toegeschreven aan zijn zoon Lucas Cranach de Jonge, maar ook het ‘Portret van de Mens‘ door Ulrich Apt, dat voorheen werd toegeschreven aan Hans von Kulmbach, verder nog een beeltenis van ‘Carlos III‘ geschilderd door Mengs en een allegorische scéne toegeschreven aan de Fransman Charles-François de la Traverse, een van de weinige Franse voorbeelden die bewaard zijn gebleven in het museum dat niet anoniem is.

……Het laat ook een rijke verzameling geschilderde miniaturen zien, die kunnen rivaliseren met die van het Prado; onder hen bevinden zich miniaturen van de eerder genoemde Clovio en van Giovanni Castello en Juan De Salazar. Maar ook het protret van ‘George Washington‘ we mogen niet vergeten te vermelden, gebaseerd op een portret van Gilbert Stuart, en een andere beeltenis van de 1ste ‘Hertog van Fernán Núñez‘ geschilderd door Jean-Baptiste Isabey.

……Anderzijds is het zeer zeker, zowel qua aantal als qua kwaliteit, de grootste Spaanse verzameling uit de 19e eeuw. Onder de verzamelde stukken vallen werken van Eugenio Lucas Velázquez, evenals zijn zoon Eugenio Lucas Villaamil, en die van Leonardo Alenza en Fedrico de Madrazo op door hun aantal

Beeldhouwkunst en decoratieve kunsten

……Beeldhouw werken vindt men niet zoveel in dit museum, hoewel het een paar unieke stukken heeft, zoals een ‘Christus op een marmeren kolom‘ van Michelangelo Naccherino, een beeld op ware grootte. Andere beelden die het vermelden waard zijn is een Romeinse buste van Lucio Vero uit de 2e eeuw, en ‘Twee heilige evangelisten‘ samengebracht door Giambologna, en de zogenaamde ‘Madonna Cernazai‘, van Niccoló di Giovanni Fiorentino, die eerder toehoorde aan de magnaat William Randolph Hearst, en de terracotta sculpturen van Venancio Vallmitjana (een beeldje van Velázguez (fullsize)) van de Fransman Carpeaux.

……De geëmailleerde stukken behoren tot de grootste attracties van het museum. Dit museum heeft zeer waardevolle en zeldzame exemplaren in zijn bezit, waaronder enkele eenvoudige Byzantijnse vormen (alveolados) op goud uit de 10e eeuw, tot enkele grisaille van Limoges uit de 16e eeuw. Opmerkelijk is ook de verzameling ivoor, waarvan we een paar Arabische en Byzantijnse kisten te zien krijgen, een Bourgondische Maagd uit de 12e eeuw, een Frans tweeluik uit Parijs en een paar Italiaanse altaarstukken uit de middeleeuwen.

……Ook juwelen krijgt men te zien, Hellenistische en Romeinse, Arabische, gotische, renaissance, barokke en romantische stukken. Belangrijk voor de verschillende typen is de verzameling bronzen uit de Oudheid, uit de Middeleeuwen en, in grote overvloed, de Italiaanse renaissance  stukken. Tegelijkertijd vindt men er een grote hoeveelheid aan religieuze gouden kunstwerken. De geëmailleerde stukken bevatten voorbeelden uit Pisanello, Pompeo Leoni, Jacome da Trezzo en andere meesters. Dit is te vinden op de bovenste verdieping van het museum, dat als een soort openbaar magazijn wordt gebruikt.

……Er zijn ook waardevolle keramische stukken te zien, Italiaanse en Spaanse werken uit verschillende tijdperken, evenals Griekse amfora en Oosters porselein. Een verzameling wapens met vele zwaarden, waaronder het zwaard dat Paus Innocentius VIII schonk aan Iñigo López de Mendoza in Quiñones, de 2e graaf van Tendilla. Ook worden er waaiers en andere sieraden tentoongesteld door de vrouw van Lázaro Galdiano. Ook de Spaanse decoratieve kunst neemt hier een belangrijke plaats in.

……In het voormalige hoofdkantoor van de uitgeverij ‘La España Moderna’ dat was verbonden aan het museum, werden de archieven van José Lázaro Galdiano bewaard, hier werden ook eerste of enkele van de vroegste drukken na de uitvinding van de boekdrukkunst bewaard samen met enkele andere manuscripten van onschatbare waarde. Zeer belangrijk is het originele manuscript van ‘Los verdaderos retratos‘ (De echte portretten) met beeltenissen getekend door Francisco Pacheco.

……Het perceel is bedeeld met uitbundige tuinen, met eeuwen oude bomen, die een ongewoon rustig hoekje vormen in zo´n druk gebied als de wijk Salamanca.

 

‘De Maagd van Mosén Esperandeu van Santa Fe’, 1438 – 1439 van Blasco de Grañés.

‘De Heilige Franciscus in extase’, 1577 – 1580, van El Greco.

‘Hoofd van een Meisje’, Diego Velazquez, rond 1620 – 1624.

‘Vrouwe Inés de Zúñiga, gravin van Monterrey’, 1660 – 1670, Juan Carreño de Miranda.

‘De Heilige Rosa van Lima’, rond 1670, van Bartolemé Esteban Murillo.

‘De Comunie van de Heilige Teresa’, rond 1670, Juan Martín Cabezalero (voorheen toegeschreven aan Claudio Coello).

‘Lady Sondes’, 1764, een doek van Joshua Reynolds.

‘De antiekwinkel van Geniani’, 1772 van Luis Paret y Alcázar.

‘Wijze van Vliegen’, rond 1815. Voorbereidende tekening, (serie ‘Los disparates’, nr. 13). Goya.

Naar boven

 

{{Bronvermelding anderstalige Wikipedia|taal=es|titel=Museo Lázaro Galdiano|oldid=103877931|datum=20180207}}