Zaragoza (provincie)

Zaragoza (prov.)

 

spaanseverhalen.com   Zaragoza provincie van de com. aut. Aragónpaanse Verhalen
Spaanse Verhalen  Spaanse Verhalen.com
In vergelijking met de Canarische eilanden, Balearen, Madrid of Valencia is de Provincie Zaragoza relatief onbekend. Dat is jammer, want de provincie Zaragoza herbergt een veel steden met een groot historisch erfgoed, maar ook veel natuurlijke landschappen om eens een stevige wandeling te maken, zodat je het kunt ontdekken zonder iets achter te laten.  …………………………………………………………………………….. 
Zaragoza is een van de vijftig provincies van Spanje, met als hoofdstad het gelijknamige Zaragoza. Het is de vierde grootste provincie van Spanje (na de provincies Badajoz, Cáceres en Ciudad Real). Gelegen in de autonome gemeenschap Aragón, in het noorden begrensd door Navarra en Huesca, in het oosten door Lerida en Tarragona, in het zuiden door Teruel, in het zuidwesten door Guadalajara en in het westen door Soria en La Rioja.   …………………………………………………………………………………….        Wat jou interesseert:

De provincie Zaragoza heeft een oppervlakte van 17.274 km². In 2019 bedroeg de bevolking 968.149 inwoners en de bevolkingsdichtheid 55,27 inwoners/km². De provincie Zaragoza bestaat uit 293 gemeenten en drie kleinere lokale entiteiten.

De kathedraal van Zaragoza.

het wapen de vlag
Gegevens
Hoofdstad Zaragoza
Officiële taal
Andere talen
Spaans
Aragonees, Catalaans
Entiteit Provincie van Aragón (Spanje)
Onderverdeling 293   comarcas
7 rechtsgebieden
Gesticht Territoriale verdeling van 1833
Oppervlakte 17.274 km²
Bevolking tot.
Bevolkingsdichtheid
968.149 inw. (2019)
55,3 inw/km²
Bevolkingsnaam zaragozano, -a
Postcode 50
ISO 3166-2 ES-Z
Diputacion de Zaragoza (niet beveiligd)

Comarcas


Naam Hoofdstad
Aranda Illueca
Bajo Aragón-Caspe Caspe
Campo de Belchite Bechite
Campo de Borja Borja
Campo de Cariñena Cariñena
Campo de Daroca Daroca
Cinco Villas Ejea de los Caballeros
Comarca Central Utebo
Comunidad de Calatayud Calatayud
Ribera Alta del Ebro Alagón
Ribera Baja del Ebro Quinto
Tarazona y el Moncayo Tarazona
Valdejalón La Almunia de Doña Godina

De volgende regio’s met een hoofdstad in de provincie Huesca omvatten enkele gemeenten in de provincie Zaragoza:

Bajo Cinca: Mequinenza.
Hoya de Huesca: Murillo de G´llego en Santa Eulalia de Gállego.
Jacetania: Atieda, Mianos, Salvatierra de Esca en Sigüés.
Monegros: La Almolda, Bujaraloz, Farlete, Leciñena, Monegrillo en Perdiguera.

 

Demografie van de provincie


De belangrijkste gemeente wat betreft de bevolking.

Naam Bevolking
(2018)
Comarca
Zaragoza 666.880  Comarca Central
Calatayud 20.035  Comunidad de Calatayud
Utebo 18.602  Comarca Central
Ejea de los Caballeros 16.605  Cinco Villas
Cuarte de Huerva 13.055  Comarca Central
Tarazona 10.509  Tarazona y el Moncayo
Caspe 9.525  Bajo Aragón-Caspe
Zuera 8.365  Comarca Central
La Almunia de Doña Godina 7.819  Valdejalón
Alagón 7.094  Ribera  Alta del Ebro
Tauste 6.914  Cinco Villas

De provincie Zaragoza is de op één na grootste van Spanje – op een totaal van vijftig – wat betreft het percentage inwoners dat in de hoofdstad geconcentreerd is: 69,84% tegenover 31,96% voor Spanje als geheel.

Bevolkingsgroei per gemeente tussen 2008 en 2018. Bij de negatieve cijfers moet natuurlijk wel rekening gehouden worden dat er al niet veel mensen in veel van de gebieden wonen.

Naam Omvang
km²
Comarca
Zaragoza 973,78  Comarca Central
Ejea de los Caballeros 609,9  Cinco Villas
Caspe 503,2  Bajo Aragón-Caspe
Tauste 405,2  Cinco Villas
Zuera 332,2  Comarca Central
Pina de Ebro 309,2  Riber Baja del Ebro
Luna 308,9  Cinco Villas
Mequinenza 307,2  Bajo Cinco
Sástago 301,0  Ribera  Alta del Ebro
Belchite 273,7  Campo de Belchite

 

Natuur


16% van de totale oppervlakte van de provincie Zaragoza komt overeen met bosgrond, zijnde de vierde provincie en de grootste van de drie in Aragon met de grootste bosmassa. Het landschap van de provincie is zeer gevarieerd en bestaat uit bergketens, ravijnen en valleien (in het gebied van Bajo Aragón en Mequinenza) aan de voet van de Pyreneeën, vlaktes in de Cinco Villas of de vlaktes die zich uitstrekken van Campo de Borja tot La Almunia de Doña Godina.

 

Aiguabarreig Ebro-Segre-Cinca

Hier zien we het natuurgebied Aiguabarreig waar de rivieren Ebro, Segre en Cinca samenkomen.

In Mequinenza komen de rivieren Segre, Cinca en Ebro samen, het is de grootste fluviale samenvloeiing van heel Europa. De streek, die bekend staat als Aiguabarreig, is een gebied met grote natuurlijke rijkdom en een grote verscheidenheid aan ecosystemen die variëren van de mediterrane steppen tot ondoordringbare rivierbossen, waardoor deze ruimte een paradijs voor de biodiversiteit is. De naam Aiguabarreig komt van het Catalaanse woord, dat watermengsel betekend.

Territoriaal gezien ligt de Aiguabarreig in het centrum van het middelste gedeelte van de vallei van de Ebro. Het grenst in het westen aan de Monegros, in het oosten aan de Tossals de Montmeneu en Almatret in Cataluña en in het zuiden aan de staart van het stuwmeer van Ribarroja. Deze ruimte is vernoemd naar het woord van Catalaanse oorsprong dat de plaats aanduidt waar twee of meer waterstromen samenkomen en één vormen. De Segre en de Cinca vormen een eerste Aiguabarreig tussen de steden La Granja d’Escarp, Massalcoreig en Torrente de Cinca, en enkele kilometers verderop komen ze, in de gemeente Mequinenza, samen met het water van de Ebro, en vormen ze de grootste fluviale samenvloeiing van het hele Iberische schiereiland.

In de Aiguabarreig van Mequinenza vinden we honderden meters breed water met talloze riviereilanden en rivierbossen, grote massa’s riet, kiezelstranden, diepe delen van de rivier en galachos (droogstaande, verlaten meanders). Het is een ontmoetingsplaats voor de steppeflora uit de droge zone van de Monegros en de mediterrane flora die de Ebrovallei beklimt. Dankzij deze kenmerken bestaan er soorten uit tegengestelde omgevingen naast elkaar. Vogels zijn de talrijkste groep en ze variëren van kolonies van reigers tot allerlei soorten roofvogels en vogels die typisch zijn voor woestijnomgevingen. Reptielen, amfibieën en zoogdieren zijn er natuurlijk ook te vinden, vooral vleermuizen, herten, reeën, otters en de steeds overvloediger aanwezigheid van wilde geiten.

 

Laguna de Gallocante

Het Laguna de Gallocanta (Meer van Gallicante) wordt beschouwd als een wetland van internationaal belang (Ramsar Conventie) en natuurreservaat. Maar het is vooral het grootste zoute moerasland van het Iberisch schiereiland en het best bewaarde van West-Europa. Gelegen tussen de regio’s Daroca en Jiloca, op een hoog plateau op bijna duizend meter hoogte, ligt het water op de bodem van een endoreïsch bekken, zonder uitgang naar de rivierbeddingen. De afmetingen zijn ongeveer 7,5 kilometer lang en 2,5 kilometer breed en de maximale diepte in perioden van overstroming kan meer dan twee meter bedragen.

 

Geschiedenis en erfgoed


Prehistorie

Het provinciale museum van Zaragoza.

De verschillende volkeren die de provincie Zaragoza hebben bewoond, hebben sinds de prehistorie hun invloed achtergelaten. In Caspe werd de zogenaamde Cauvaca-vuistbijl gevonden die zo’n 100.000 jaar geleden gemaakt zou zijn. In de omgeving van Mequinenza is de gehele historische opeenvolging van Paleolithicum, Neolithicum en Bronstijd gevonden en gedocumenteerd, waarbij verschillende overgangsfasen zijn doorlopen, onder andere te zien zijn in de hutten van Riols van ongeveer 6000 jaar geleden of de necropolis van de Vallfera-mijn van ongeveer 3200 jaar geleden. Als gevolg van de opgravingen in de jaren ’80 van de vorige eeuw in Mequinenza werd een belangrijke collectie gedrukte en gladde keramiek en door lithische industrie gesneden en gepolijst vuurstenen gereedschap gevonden, samen met handmolens en decoratieve elementen (armbanden en halskettingen) die vandaag de dag te zien zijn in de prehistorische zalen van het Zaragoza Museum.

In Mequinenza vindt u ook bewijzen van het Chalcolithicum oftewel de Bronstijd met een belangrijk staaltje rotskunst verspreid in schuilplaatsen en rotsen met een schematische of abstracte stijl die door de UNESCO tot werelderfgoed zijn verklaard binnen de Levantijnse Rotskunst (Sierra de los Rincones I, Barranco Plana I en II…). Naast deze artistieke uitingen zijn er verschillende sets van prehistorische gravures met motieven uitgehouwen in het rotsoppervlak (Vallmajor I, Mas de Fayonet, Vallperera…). De meest representatieve archeologische site in Mequinenza en de hele Ebro-vallei is echter ‘Los Castellets‘. De archeologische site, de meest representatieve van de Campos de Urnas cultuur, bestaat uit een dorp met een muur en een gracht, een heuvelachtige necropolis voor de crematie en een grote tumulus necropolis voor de begrafenis en verbranding, met materialen uit de Midden Bronstijd tot ver in de tijd van de Iberiërs (tussen 1500 en 500 voor Christus). Het bestaan van beide begrafenisrituelen tegelijk maakt het tot een unieke site in het hele Ebro-bekken die nog niet grondig is uitgegraven. In de ijzertijd werden nog steeds nederzettingen en necropolissen bewoond, zoals de nederzettingen van Los Brunos en op de heuveltop van Monleón in Caspe of de Roquizal in Fabara.

 

Romeinse tijdperk

Buitenkant van de warmwaterbronnen van Los Bañales

Met de komst van de Romeinen (200 v. Chr.) begon de romanisering van de inheemse stammen en ontstonden er nieuwe Romeinse steden zoals Colonia Iulia Victrix Celsa (nu Velilla de Ebro) of Caesaraugusta, Municipium Augusta Bíbilis of La Malena (Azuara). De provincie heeft een belangrijk Romeins erfgoed dat ook vandaag de dag nog bezichtigd kan worden, zoals Los Bañales in Uncastillo of het Mausoleum van Lucio Emilio Lupo in Fabara.

 

Islamitisch tijdperk

Tijdens de periode van de moslimoverheersing werden de oude steden heringericht en werden nieuwe nederzettingen gecreëerd met en versterkte omheiningen en kastelen. Bijvoorbeeld het islamitische vestingcomplex in Calatayud of men stichtte nieuwe nederzettingen zoals Miknasa al-Zaytun (Mequinenza) of Hawara (Fabara) dit gebeurde vanaf het moment dat de nomadische stammen vanuit Afrika aankwamen.

 

Middeleeuwen

Kasteel van Mequinenza.

Tijdens de Middeleeuwen, toen de Islam zich terugtrok als gevolg van de Reconquista, koloniseerden de christenen de nieuwe gebieden. Cisterciënzer kloosters zoals Veruela of Piedra werden gesticht, evenals talrijke kastelen en middeleeuwse verdedigingswerken. Sommige van deze kastelen, zoals Uncastillo of Mequinenza, zijn authentieke voorbeelden van ingenieurswerken die door de Kroon van Aragón werden nagelaten. En ook het voortbestaan van de Mudejar kunst in klokkentorens en koepels is ook opmerkelijk in deze periode. Deze architectuur werd in 2001 door de UNESCO tot werelderfgoed verklaard.

 

Cultuur


De provincie Zaragoza heeft een zeer divers en groot aantal expositieruimtes, interpretatiecentra en musea die zijn ontworpen om het culturele erfgoed van de provincie te beschermen. Velen van hen belichten hun collecties in verschillende periodes of specifieke gebieden, waarbij ze hun historische en culturele waarde benadrukken.

 

Musea

Museum del Grabado de Fuendetodos: Het geboortehuis van Goya in Fuendetodos is omgebouwd tot museum, het toont het meubilair en apparatuur in Aragonese stijl, evenals reproducties van werken en diverse documentatie met betrekking tot de schilder Francisco de Goya.

Historisch museum van Mequinenza.

Musea van Mequinenza: er zijn drie museumruimtes die gevormd worden door het Museum van de Mijn (Museo de la Mina), het Museum van de Geschiedenis van Mequinenza (Museo de la Historia de Mequinenza) en het Museum van het Prehistorisch Verleden (Museo del Pasado Prehistórico). Het Mijnmuseum is een van de weinige mijnmusea ter wereld met een echte mijngang van meer dan 1000 meter, die volledig is aangepast aan het bezoek en waar men meer dan 150 jaar geschiedenis van het steenkoolbekken van Mequinenza heeft verzamelt. Het Historisch Museum en het Museum van het Prehistorisch Verleden zijn ontworpen om de duizendjarige geschiedenis van de stad te laten zien. Het richt zich vooral op de oude stad Mequinenza, dat na de bouw van een stuwdam in de Ebro verdween in het Ribarroja-stuwmeer. De huidige locatie is de oude scholengroep van María Quintana, gebouwd in 1927, het enige gebouw aan de rand van de oude stad dat de scholen had gehuisvest.

Museo Etnológico de Belchite (Etnologisch Museum van Belchite): het verzamelt alle traditionele vormen van leven en landbouwproductie tot ver in de 20e eeuw in het centrale gebied van Aragóon.

Museo del Calzado de Brea de Aragón (Schoenenmuseum van Brea van Aragón): dit is een ruimte gewijd aan de geschiedenis en tradities van het vakmanschap van de schoenmaker en de schoenindustrie van Brea en de regio Aranda.

Interpretatiecentra

– Interpretatiecentrum Añón de Moncayo: het biedt informatie over het traditionele gebruik van de inwoners van de gemeenten van Moncayo, waardoor we vandaag de dag genieten van een spectaculair landschap.

– Interpretatiecentrum voor religieuze kunst van de Pre-Pyreneeën in Uncastillo: gelegen in de Romaanse kerk van San Martín de Tours (12e eeuw) in Uncastillo, biedt het een visie op het artistieke en religieuze erfgoed van de Pre-Pyreneeën in Aragon.

Andere expositieruimtes

– Huis van de kolonist van El Bayo
– Tentoonstellingsruimte Kerk van San Antón van Tauste
– Expositiehal La Central van Muel
– Miguel Ibarz van Mequinenza Exhibition Hall

Gastronomie


De provincie Zaragoza baseert haar gastronomie op fruit en groenten uit de boomgaarden en op rundvlees en wild. Een van de essentiële producten is de internationaal vermaarde olijfolie. Sommige steden hebben deze traditie sinds de islamitische tijd in stand gehouden, zoals Mequinenza dat in het Arabisch bekend stond als Miknasa al-Zaytún (Mequinenza “dat van de olijfbomen”). De wijnen van de met een D.O. (Denominacion de Origen) Campo de Cariñena, Campo de Borja en Comunidad de Calatayud genieten ook een erkend prestige.

 

Meer over dit onderwerp:

Aragón

 

Naar boven
Spaanse Verhalen. spaanseverhalen.com
Laatst bijgewerkt 2020-05-14

Bronvermeldingen

{{anderstalige Wikipedia|taal=es|titel=Provincia de Zaragoza| oldid=129681889| datum=20201020}}
{{anderstalige Wikipedia|taal=es|titel=Aiguabarreig (Mequinenza)| oldid=126834380| datum=20201024}}
{{anderstalige Wikipedia|taal=es|titel=Los Bañales| oldid=128048808| datum=20201024}}
{{Museo de Zaragoza Website|http://www.museodezaragoza.es/colecciones/prehistoria/| datum=20201023}}

Foto’s gelicenseerd onder  Wikimedia Creative Commons: CC BY-SA 3.0 of CC BY-SA 4.0 of Dominio público
Hier zien we het natuurgebied Aiguabarreig waar de rivieren Ebro, Segre en Cinca samenkomen. Auteur Sinto MQZ
Het provinciale museum van Zaragoza. Auteur Escarlati
Buitenkant van de warmwaterbronnen van Los Bañales. Auteur Buhasapos
Kasteel van Mequinenza. Auteur PMRMaeyaert
Historisch museum van Mequinenza. Auteur JosebaEder

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.